Κυριακή, 16 Αυγούστου 2009

Μία επώνυμη άποψη για τοv ρόλο των τοπικών συλλόγων...

Αναδημοσίευση του χαιρετισμού της Κας Μερόπης Δόλλα, Προέδρου του Συλλόγου ‘’ΑΓΝΑΝΤΙΑ’’ Κιάφα Κινέττας, από το αυγουστιάτικο φύλλο της εφημερίδας του Συλλόγου:

«Στην εποχή μας που η αδιαφορία για τα κοινά, η απαξίωση και η αμφισβήτηση των πάντων βρίσκονται στο απόγειό τους, οι Σύλλογοι δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση.
Το γνωστό και χιλιοειπωμένο ‘’ναι μεν αλλά’’ ισχύει και σε αυτή την περίπτωση σε όλο του το μεγαλείο. Ότι και να κάνει κάποιος (που σημειωτέον το προσφέρει ανιδιοτελώς και εθελοντικά) δεν είναι ποτέ αρκετό.

Η έννοια «Σύλλογος» είναι σχετικά παρεξηγημένη. Υπάρχουν συμπολίτες μας που θεωρούν ότι τα €20,00 συνδρομή το χρόνο μπορούν να τους λύσουν όλα τα προβλήματα. Να φέρουν το φως, το νερό, την καθαριότητα, ενώ για άλλους οι Σύλλογοι μπορούν να υποκαταστήσουν το Δήμο, τη Νομαρχία, την Αστυνομία, το Λιμεναρχείο ακόμη και την Εκκλησία.
Ανάμεσά μας κάποιοι κρίνουν και κατακρίνουν όλους εμάς από τη βολή του ‘’καναπέ’’ τους, χωρίς ωστόσο να συμβάλουν στο παραμικρό.

Η αλήθεια όμως είναι τελείως διαφορετική. Το μόνο που μπορούν και πρέπει να κάνουν οι Σύλλογοι (προβλέπεται άλλωστε και από τα καταστατικά τους) είναι, γνωρίζοντας τα προβλήματα της περιοχής τους, να τα γνωστοποιούν στους αρμόδιους φορείς και να διεκδικούν με κάθε νόμιμο μέσο την επίλυσή τους.
Ο πολιτιστικός τους χαρακτήρας επιτρέπει τη διοργάνωση εκδηλώσεων για τη σύσφιξη των σχέσεων και την ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των κατοίκων.
Ο δε εξωραϊστικός, τους δίνει τη δυνατότητα να φροντίζουν στο βαθμό που μπορούν για την καθαριότητα, τη δασοπροστασία, τη δενδροφύτευση.

Δεν είμαστε το Κράτος, ούτε ο Δήμος. Δεν διαθέτουμε πακτωλό χρημάτων και ασφαλώς δεν έχουμε μαγικές λύσεις. Προσπαθούμε και κρινόμαστε για τα αποτελέσματα. Ο τρόπος που διοργανώνουμε τις εκδηλώσεις μας και διεκδικούμε λύσεις για τα προβλήματά μας, απορρέει από την αγωγή και την αισθητική που ο καθένας μας κουβαλάει από το σπίτι του.

Τα Διοικητικά Συμβούλια είναι εκλεγμένα και κάθε δύο χρόνια στις αρχαιρεσίες έχετε το δικαίωμα με την ψήφο σας είτε να επικροτήσετε είτε να αποδοκιμάσετε όλους όσους συμμετέχουμε. Όποιος έχει να προσφέρει κάτι περισσότερο από την κριτική είναι καλοδεχούμενος και μακάρι να κάνει τη διαφορά προς το καλύτερο, για το συμφέρον όλων μας».

Το σχόλιό μας:

Η σκοπίμως προβαλλόμενη αντίληψη ότι όλοι όσοι συνειδητά αγωνίζονται για κάτι καλύτερο, είτε μεμονωμένα είτε μέσα από συλλογικές εθελοντικές προσπάθειες, είναι ‘’ανίκανοι’’ και ‘’γραφικοί’’, ή υποκρύπτουν ιδιοτέλειες και συμφέροντα, υιοθετείται -με σχετική ευκολία- μόνο από εκείνους που ψάχνουν να βρουν άλλοθι (από όποια θέση και αν βρίσκονται), για να δικαιολογήσουν την αδράνεια και την απραξία τους μπροστά σε οτιδήποτε παράλογο συμβαίνει γύρω μας, υποταγμένοι στις ‘’καλοπερασάκηκες’’ και ‘’ηττοπαθείς’’ λογικές ενός υποτιθέμενα αναγκαίου και «ρεαλιστικού συμβιβασμού».