Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Μέγαρα 2012...




Τα Μέγαρα βρίσκονται μπροστά σε νέα προβλήματα και νέους κινδύνους: αγκυροβόλιο, ιχθυοκαλλιέργειες, επέκταση εγκαταστάσεων στη Ρεβυθούσα.
Αυτή η κατάσταση επιβάλλει νέες προσεγγίσεις, ιδέες, πρωτοβουλίες και φυσικά προσπάθειες και αγώνα.
Αυτές τις στιγμές καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά στο παρελθόν των Μεγάρων και των κατοίκων του. Την αφορμή μας έδωσε μια σπουδαία ανάρτηση στο φιλικό blog του Χαΐδαρίου http://xaidari.blogspot.com/ . Ευχαριστούμε ιδιαίτερα το Blog και τους διαχειριστές του...

Το αναδημοσιεύουμε όπως έχει:

Μια ιστορική γροθιά, απολύτως επίκαιρη.
Η άλωση του Θριασίου από τη βιομηχανική - νεοελληνική λαίλαπα...συνεχίζεται, και σήμερα, με αμείωτη ένταση.


Ντοκιμαντέρ του 1973, που καταγράφει τον αγώνα των κατοίκων των Μεγάρων κατά της βίαιης απαλλοτρίωσης της γης τους προκειμένου να κατασκευαστεί στην περιοχή ένα συγκρότημα διυλιστηρίων.

Η ταινία αποτυπώνει τη βίαιη αλλαγή που υπέστη το φυσικό τοπίο, μαρτυρίες των κατοίκων σχετικά με τις συνέπειες της μαζικής απαλλοτρίωσης της γης, τις διαδηλώσεις των Μεγαρέων στους δρόμους της Αθήνας και την είσοδό τους στο Πολυτεχνείο, το οποίο βρισκόταν υπό κατάληψη από τους φοιτητές, λίγες ώρες πριν από την εισβολή του τανκ και την καταστολή της εξέγερσης από το δικτατορικό καθεστώς στις 17 Νοεμβρίου του '73.

Ένα σημαντικό πολιτικό τεκμήριο και μια από τις πρώτες ταινίες με οικολογική διάσταση στον ελληνικό κινηματογράφο.

Στα τέλη του 1968, οι πραξικοπηματίες διαπραγματεύονται με τον Αριστοτέλη Ωνάση το σχέδιο «Ω», δηλαδή την κατασκευή και εκμετάλλευση του τρίτου για τη χώρα συγκροτήματος διυλιστηρίων και άλλων μεγάλων βιομηχανικών μονάδων, στις περιοχές Πάχη (Βασιλικά) και Λάκκα Καλογήρου των Μεγάρων. Το σχέδιο αφορά σε μια επένδυση ύψους 400-500 εκατ. δολαρίων.
Οι παρασκηνιακές συγκρούσεις μεταξύ των ισχυρών οικονομικών παραγόντων της εποχής οδηγούν τελικά την ανάθεση του έργου στην εταιρεία Στραν Α. Ε. του επιχειρηματία και τραπεζίτη Στρατή Ανδρεάδη, το 1972. Η σχετική σύμβαση καταγγέλθηκε, από την πλευρά του ελληνικού Δημοσίου, το 1977.

Σενάριο: Γιώργος Τσεμπερόπουλος, Σάκης Μανιάτης
Φωτογραφία, Μοντάζ: Σάκης Μανιάτης

Σχετικά με τη ταινία
«Μένει στο στόμα μας μια γεύση θανάτου βλέποντας τις απέραντες εκτάσεις με τα ελαιόδεντρα, μεγαλοπρεπή και επιβλητικά στην αρχή, ξεθαμένα και ξεριζωμένα μετά, ριγμένα πάνω στη γη που τα έθρεψε αιώνες, βλέποντας τις μπουλντόζες να καταστρέφουν αγροκτήματα, κτηνοτροφεία, σοδιές, εκμηδενίζοντας το προϊόν τόσων αιώνων δουλειάς.
Από τη μία μέρα στη άλλη εκατοντάδες φιλήσυχοι αγρότες, που μέχρι τότε ταύτιζαν τα προβλήματά τους με τις καθημερινές δυσκολίες της καλλιέργειας, βρίσκονται ξαφνικά και βάναυσα απαλλοτριωμένοι από την ίδια τους τη ζωή.
Η ταινία τούς δίνει διαρκώς το λόγο και τούς επιτρέπει να μαρτυρούν για το πώς ζούσαν πριν τους καταστρέψουν, να συγκινούνται, να θυμώνουν και να διεκδικούν, μέχρι που ενώνονται και αυτοί με την εξεγερμένη νεολαία στο Πολυτεχνείο το Νοέμβριο του ‘73, περνώντας έτσι στην Νεώτατη Ελληνική Ιστορία.»

Αφήστε επιτέλους το θεαθήναι και προχωρήστε στην ουσία!!!

"Άποψη" 29/12/11 (πενιές παρα...πολιτικές), σελ.12

Το 2012 έρχεται με αγώνες για το Δήμο Μεγαρέων





Αλκιβιάδης Μπεναρδής: ΟΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΔΥΟ "ΜΕΓΑΛΩΝ" ΚΟΜΜΑΤΩΝ...

"Οι άθλιοι πολιτικοί κατατρομάζουν τον τελευταίο καιρό, και κάθε τόσο, τον λαό, επισείοντας το φόβητρο του να μην πληρωθούν οι συντάξεις. Από που πληρώνονται (ή πρέπει να πληρώνονται) οι συντάξεις; Από τον κουμπαρά των εργαζομένων, από χρήματα που μαζεύονταν από κρατήσεις επί δεκαετίες...
...Κι έρχονται τώρα οι κυβερνήτες και οι κυβερνήσαντες, (τα δύο άθλια κόμματα είναι, των πρασίνων και των μπλε, αυτά που κυβερνήσανε μια ζωή, με ένα μικρό διάλειμμα της κυβερνήσεως Ζολώτα) και ξεδιάντροπα λένε κατάμουτρα στον λαό, πως πιθανόν τον επόμενο μήνα να μην έχουν χρήματα για συντάξεις! Δηλαδή τα χρήματα που υπήρχαν, είχαν κρατηθεί και συσσωρευθεί, επί δεκαετίες, από εισφορές των εργαζομένων, τα φάγανε. Ή κάνανε κακή, χείριστη διαχείρισή τους, που και γι αυτό το δεύτερο πάλι είναι ένοχοι...
...Φρόντισαν βέβαια εγκαίρως να ψηφίσουν τον πιο κατάπτυστο ως προς τη σύλληψη και την εφαρμογή του Νόμο, πρωτοφανή σ' όλη την Οικουμένη, που εμποδίζει τη δίωξη υπουργών κ.λ.π...
...Στην Τουρκία, προτού να βγει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που είναι τώρα εκεί πρωθυπουργός, υπήρχαν δύο κόμματα, του Μεσούτ Γκιλμάζ ("Κόμμα της Μητέρας Πατρίδος") και της Τανσού Τσιλέρ ("Κόμμα του Ορθού Δρόμου"), που ήταν κάτι σαν το κόμμα της Ν.Δημοκρατίας και το κόμμα του Πα.σό.κ. που έχει η χώρα μας. Έπαιρναν, το καθένα, πάνω από 40% στις εκλογές.
Ούτε κατά διάνοια δεν έκαναν τα κόμματα αυτά τα εγκλήματα που έκαναν τα εδώ κόμματα της δικομματικής δικτατορίας με κοινοβουλευτικό μανδύα, όμως, οι Τούρκοι είδαν πως δεν τους έκανα τα δύο 'μεγάλα' αυτά κόμματά τους, τα έστειλαν 'στο χρονοντούλαπο της ιστορίας', και έβγαλαν πρωθυπουργό (2003, 2007 και 2011), και με πάνω από 50% (στις εκλογές του 2011) τον Ερντογάν, που μέχρι τότε το κόμμα του ("Κόμμα Δικαιοσύνης και Αναπτύξεως") ήταν ένα κόμμα μικρό. Και πάνε πολύ καλά.
Σ' αυτές τις εκλογές που βγήκε πρώτος ο Ερντογάν, το κόμμα της Τσιλέρ (η οποία είχε διατελέσει και πρωθυπουργός) δεν μπήκε καν στη Βουλή! Το ίδιο συνέβη, στις ίδιες εκλογές, και με το κόμμα του Γιλμάζ (που επίσης είχε κάνει και πρωθυπουργός)...
...Γιατί άραγε στη χώρα μας εξακολουθούν να σέρνονται οι ψηφοφόροι πίσω από τα οπίσθια των του Πα.σό.κ και των της Ν.Δημοκρατίας;...
...Και βγαίνουν κάποιοι βουλευτές και λένε: Εντάξει, κλέψανε και κλέβουνε πολιτικοί, αλλά όχι όλοι. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο.
Για μένα φταίνε όλοι. Και οι 300. Γιατί εφόσον ανέχονται αυτό το σάπιο σύστημα, του να μην τιμωρούνται οι εγκληματήσαντες υπουργοί και υφυπουργοί και βουλευτές, είναι κι αυτοί συνένοχοι..."

Αλκιβιάδης Μπεναρδής

οι αντιδράσεις για τις ιχθυοκαλλιέργειες συνεχίζονται...

ευχές!...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.ΜΕ ΥΓΕΙΑ.ΧΑΡΑ.ΑΓΑΠΗ.ΕΥΤΥΧΙΑ.ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΕΝΑ..!
Εθελοντική Ομάδα Μεγάρων - ΑΟ Κούρος

...ευχές!

...ευχές!



Χρόνια Πολλά

...ευχές!

...ευχές!

...ευχές!



Τα όνειρα και η καρδιά,
μας δείχνουν ΠΑΝΤΑ τον σωστό δρόμο!
Στις δυσκολίες που έρχονται
ΜΑΖΙ θα τα καταφέρουμε!!!

Ευγενία Πρεβεζάνου

ευχές...!