Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

για τον υγροβιότοπο του Βουρκαρίου...


Αποχαιρετήσαμε και για φέτος τους πανέμορφους φτερωτούς επισκέπτες του Βουρκαρίου! Απολαύσαμε την παρουσία τους στον υγροβιότοπο των Μεγάρων και αυτή την μεταναστευτική περίοδο και τους δώσαμε το νέο μας ραντεβού για το φθινόπωρο.



Για όλα τα πουλιά η επιλογή των βιοτόπων αναπαραγωγής αλλά και διαχείμασης είναι μια διαδικασία τελειοποιημένη μέσα από χιλιάδες χρόνια εξέλιξης. Πρέπει, για παράδειγμα, η θέση φωλιάσματος να είναι ασφαλής από θηρευτές, να υπάρχουν κατάλληλα μέρη για κούρνιασμα, θέσεις για τραγούδι και φυσικά αρκετή τροφή.Κατά τη μετανάστευση όμως, και ιδιαίτερα την εαρινή, συχνά δεν υπάρχουν περιθώρια για σχολαστική επιλογή του χώρου στάθμευσης. Οι κουρασμένοι ταξιδιώτες συνήθως προσγειώνονται στο πρώτο κομμάτι γης που θα δουν μετά το πέρασμα της Μεσογείου και τα υδρόβια πουλιά στον πρώτο μικρό υγρότοπο που θα συναντήσουν. Αν είναι τυχερά μπορεί να βρουν κάτι να φάνε, αλλιώς θα περιοριστούν σε μια σύντομη ανάπαυση.



Είναι αυτονόητο ότι η προστασία των μικρών υγροτόπων της Αττικής είναι εξαιρετικής σημασίας για τα μεταναστευτικά πουλιά. Τέτοιας σημασίας υγροβιότοπος είναι και ο υγροβιότοπος Βουρκάρι Μεγάρων, ο σημαντικότερος μεταναστευτικός σταθμός πουλιών στη Δυτική Αττική.



Για την προστασία του ο « Συντονιστικός Φορέας των Συλλόγων για την Προστασία του Βουρκαρίου» έχει αναπτύξει τα τελευταία χρόνια πολύμορφη δραστηριότητα και κινητοποίηση. Αντιμετωπίσαμε ποικίλες αντιδράσεις από μικροσυμφέροντα και ιδιοτελείς επιδιώξεις. Προχωρήσαμε παρά την αδράνεια και κωλυσιεργία που επιδεικνύεται δυστυχώς ακόμα και σήμερα από την τοπική δημοτική αρχή. Συνεχίζουμε όμως με την ίδια συνέπεια, επιμονή, αποφασιστικότητα και συστηματικότητα.



Περιμένουμε την οριστική διαμόρφωση και ψήφιση του Προεδρικού Διατάγματος προστασίας του Βουρκαρίου που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην τελική του φάση. Με αυτή την προσδοκία αποχαιρετήσαμε φέτος τους φτερωτούς μας φίλους: Του χρόνου θα τους υποδεχτούμε σε ένα άλλο Βουρκάρι! Προστατευμένο από την βιομηχανική όχληση, την αυθαίρετη δόμηση και την καταστροφή.


(Οι υπέροχες αυτές φωτογραφίες τραβήχτηκαν πριν από μερικούς μήνες στο Βουρκάρι από την φίλη Ελεονώρα)

Μάριος Ρεντίφης: "Πρέπει να δώσουμε τον δικό μας αγώνα εδώ στα Μέγαρα"

"...Περίμενα ότι όλες αυτές οι εικόνες θα είχαν 'ενεργοποιήσει' και εμάς εδώ στα Μέγαρα... Όχι επειδή πρέπει. Ούτε γιατί το 'επιτάσσει' η μόδα. Αλλά γιατί θα το θέλαμε, θα το νιώθαμε ως υποχρέωση στον εαυτό μας. Θα θέλαμε να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο για την κοινωνία μας...
...Γιατί όμως έχουμε (ως τοπική κοινωνία) την αντιμετώπιση αυτή;... Βλέπουμε το Δήμο μας, με όλη την ιστορία και τις επιτυχίες του παρελθόντος που πολλοί ευαγγελίζονται σε διαλέξεις και εκδηλώσεις, να υποβαθμίζεται μέρα με τη μέρα -κατ' επέκταση και η δική μας ποιότητα ζωής, η καθημερινότητά μας- και καθόμαστε αδρανείς παρακολουθώντας -ή και όχι- τις εξελίξεις...
...Το χειρότερο; Καταπνίγουμε τις απόψεις και τις θέσεις μας, για να μπορέσουμε να συμβαδίσουμε με τη σοβαροφάνεια που 'κυβερνά' στον τόπο μας. Θέλουμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, αλλά φοβόμαστε πως θα κριθούμε γι' αυτό, ιδιαίτερα από άτομα του στενού μας περιβάλλοντος που δείχνουν ενδιαφέρον για ότι συμβαίνει μέχρι την αυλόπορτα του σπιτιού τους...
...Είναι πολύ αργά να νιώθουμε απογοητευμένοι. Πρέπει να δώσουμε το δικό μας αγώνα, εάν θέλλουμε να ονειρευτούμε ξανά το μέλλον..."

Μάριος Ρεντίφης

"Αποψη" 9/6/11, σελ.3

Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος στο Δήμο Μεγαρέων









ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ