Με τους δασοκτόνους νόμους στρώθηκε το πύρινο χαλί...

 

Αποσπάσματα από το ομώνυμο άρθρο της Παναγιώτας Μπίτσικα στο Documento, την 1-8-2023:

 ...«Δυστυχώς τα τελευταία 15 χρόνια, η δασική νομοθεσία με αλλεπάλληλες τροποποιήσεις έχει σε μεγάλο βαθμό εξουδετερώσει τη συνταγματική προστασία των δασών. Μέσα στα δάση επιτρέπονται πλέον κάθε είδους χρήσεις. Από τουριστικές εγκαταστάσεις και επιχειρηματικά πάρκα, μέχρι δεξαμενές αποθήκευσης πετρελαιοειδών, εκπαιδευτήρια, θεραπευτήρια κ.λπ., συμπεριλαμβανομένων και των ανεμογεννητριών» επισημαίνει στο Documento η Μαρία Καραμανώφ, αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας ε.τ. και πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος.

Η νομικός προσπερνά τη φιλολογία περί σχέσης δασικών πυρκαγιών με την εγκατάσταση ανεμογεννητριών, μιας και αιολικά πάρκα μπορούν ούτως ή άλλως να κατασκευάζονται μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις. Το κρίσιμο σημείο βρίσκεται αλλού:

Όπως εξηγεί η Μαρία Καραμανώφ, «σύμφωνα με το άρθρο 117 παρ. 3 του Συντάγματος, από τη στιγμή που ένα δάσος καεί και κηρυχθεί υποχρεωτικά αναδασωτέο, απαγορεύεται ρητά και κατηγορηματικά η χρήση του για οποιοδήποτε άλλο σκοπό πλην της αναδάσωσης. Xρήσεις δηλαδή οι οποίες, καλώς ή κακώς, επιτρέπονται μέσα στα δάση, απαγορεύονται στα αναδασωτέα μέχρι να ολοκληρωθεί η αναδάσωση, μέχρι δηλαδή τα καμένα να ξαναγίνουν πραγματικό δάσος. Στο μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί τα αναδασωτέα οφείλουν να παραμείνουν ήσυχα, απάτητα και εκτός κάθε μορφής εκμετάλλευσης. Το “εμπόδιο” αυτό ήρθε να άρει η γνωστή απόφαση 2499/2012 του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία, παρά την κατηγορηματικά αντίθετη διάταξη του Συντάγματος, έκρινε ότι στα αναδασωτέα επιτρέπεται να εγκαθίστανται όχι μόνο ανεμογεννήτριες αλλά και κάθε “έργο το οποίο αποβλέπει την εξυπηρέτηση ανάγκης με ιδιαίτερη κοινωνική, εθνική ή οικονομική σημασία”».

Για να προσθέσει με έμφαση: «Με την απόφαση αυτή έγινε μια ριζική τομή στο άβατο των αναδασωτέων. Από κει και πέρα, όταν ένα δάσος καεί, όπως συμβαίνει όλο και συχνότερα εξαιτίας των πάγιων και αδιόρθωτων αδυναμιών του κρατικού μηχανισμού, ο κάθε επίδοξος επενδυτής δεν χρειάζεται πλέον να περιμένει την ολοκλήρωση της αναδάσωσης. Η εκμετάλλευση των αναδασωτέων μπορεί να ξεκινήσει την επομένη κιόλας της φωτιάς και μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση απ’ ότι αν επρόκειτο για δάση, αφού η διατύπωση “έργο το οποίο αποβλέπει την εξυπηρέτηση ανάγκης με ιδιαίτερη κοινωνική, εθνική ή οικονομική σημασία” αφήνει περιθώρια για πολλές ερμηνείες».

Η αντιπρόεδρος ΣτΕ ε.τ. και πρόεδρος Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος Μαρία Καραμανώφ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: «Το μέλλον, λοιπόν, για τα δάση της χώρας διαγράφεται ζοφερότερο από ποτέ. Τα δάση μας δεν κινδυνεύουν πλέον μόνο από τις πυρκαγιές, τυχαίες ή μη, ούτε από την ανικανότητα του κράτους για την πρόληψη και καταστολή τους. Πλήττονται περισσότερο και δη ανεπανόρθωτα από τις δικές μας συνειδητές και καθόλου τυχαίες νομικές επιλογές»...

 ... ... ...

Γιατί τώρα υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον για τα δάση; Κατά τον δασολόγο Αντώνη Ραλλάτο, μέλος του ΔΣ της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων, «υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον διότι, με πρόσχημα την κλιματική αλλαγή και στο πλαίσιο της στρατηγικής της πράσινης μετάβασης, το ελληνικό κράτος και η ΕΕ επιδοτούν την επιχειρηματική δραστηριότητα, π.χ. για προστασία δάσους, για πρόγραμμα πράσινης αειφόρου ανάπτυξης, για σωτηρία βιοποικιλότητας δάσους, για αξιοποίηση καύσιμης ύλης, μέχρι δασική διαχείριση ακόμη και με δυνατότητα δημιουργίας αθλητικών εγκαταστάσεων και τουριστικού χωριού στα δάση»...

Επισημαίνει μάλιστα ότι, η αντιπυρική προστασία είναι κομμάτι της διαχείρισης δάσους καθώς και ότι καμιά από τις μέχρι σήμερα κυβερνήσεις δεν είχε και δεν έχει τη βούληση να εξασφαλίσει ολοκληρωμένη διαχείριση του δάσους: Π.χ. τη διάνοιξη δρόμου για υλοτόμηση μπορείς να τη δεις συνδυαστικά ώστε να χρησιμοποιηθεί είτε ως αντιπυρική ζώνη είτε ως πρόσβαση για κατάσβεση πιθανής πυρκαγιάς στον συντομότερο δυνατό χρόνο. Επίσης, ο ανεφοδιασμός νερού δεν πρέπει να στηρίζεται μόνο στην υδροφόρα ή σε κρουνό στα όρια μιας πόλης, αλλά σε δίκτυο κρουνών και δικτύου υδατοδεξαμενών εντός του δάσους, ανάλογα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του κάθε δάσους. Και βέβαια, ένα δάσος μπορεί να είναι και για αναψυχή, με πρόβλεψη για έργα δασικής αναψυχής.

Για να γίνουν όλα αυτά τι χρειάζεται; «Για να πεις ότι προχωράς με σοβαρότητα χρειάζονται 2.500 δασολόγοι σε όλη την Ελλάδα και σε πρώτη φάση 10.000 δασεργάτες (50 σε κάθε δασαρχείο, με κατανομή κυρίως στα παραγωγικά δάση και πυρόπληκτα) και ό,τι προβλέπει η διαχείριση» ...«Σε όλη την Ελλάδα», σημειώνει ο Αντ. Ραλλάτος, «υπάρχουν 10 δασεργάτες οι οποίοι έχουν ξεμείνει και είναι στα πρόθυρα της σύνταξης!»...

Τι κάνει η κυβέρνηση μέχρι τώρα; «Θορυβημένη έφτιαξε υπουργείο Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Κρίσης, έδωσε κάποια χρήματα στους δήμους ή έκανε αναθέσεις μέσω του ΤΑΙΠΕΔ σε εργολάβους για καθαρισμούς μέχρι 4 μέτρα από τους δρόμους προς το δάσος». Για να συμπληρώσει: «Καθαρίζεται το 1-1,5% από την έκταση που χρειάζεται και η κυβέρνηση λέει ότι κάτι έκανε. Μάλιστα, οι αναθέσεις αυτές στοίχισαν πέντε με οκτώ φορές ακριβότερα από το αν τις ίδιες εκτάσεις τις καθάριζαν μόνιμοι δασεργάτες των δασαρχείων. Όλα είναι αφημένα στην τύχη τους»...

Το πλήρες άρθρο: Με τους δασοκτόνους νόμους στρώθηκε το πύρινο χαλί

ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση του νερού!

 

Ο πολυβραβευμένος στα ερευνητικά ντοκιμαντέρ δημοσιογράφος Γιώργος Αυγερόπουλος, μιλά στον 98.4 με αφορμή το σχετικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για το νερό, το οποίο, όπως κατέδειξε, ακυρώνει τρεις τουλάχιστον αποφάσεις του ΣτΕ και αντιβαίνει στο Σύνταγμα. Ο Γιώργος Αυγερόπουλος, που έχει κάνει εκτεταμένη έρευνα γύρω από τα τραγικά αποτελέσματα της ιδιωτικοποίησης του νερού διεθνώς στο ντοκιμαντέρ του: «Μέχρι την τελευταία σταγόνα», επισημαίνει με ποιον τρόπο ανοίγει ο δρόμος προς την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου αγαθού, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για όσα θα έρθουν εάν υπερψηφιστεί το εν λόγω νομοσχέδιο, και διερωτάται με νόημα: «Σύμφωνα με το Σύνταγμα αλλά και με τις αποφάσεις του ΣτΕ, στον τομέα της υδροδότησης της χώρας ΔΕΝ νοείται ούτε η ύπαρξη αγοράς, ούτε η δραστηριοποίηση κερδοσκοπικών επιχειρήσεων, ώστε να απαιτείται η ρύθμισή τους από Ανεξάρτητη Αρχή. Για κάτι που δεν πουλιέται: όπως το νερό και οι δημόσιες υπηρεσίες ύδρευσης, η κυβέρνηση φτιάχνει μία Αγορά και βάζει και Ρυθμιστή της Αγοράς αυτής μία ανεξάρτητη Αρχή! Και οι ίδιοι μετά ορκίζονται πως δεν πωλείται τίποτα! Για ποιο λόγο λοιπόν φτιάχνεται αυτή η αγορά;»

Απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου δικαιώνει τον αγώνα του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου!

 

Της Σταυρούλας Πουλημένη (alterthess.gr - 4/11/2022)

Για μια εξαιρετικά σημαντική απόφαση που δικαιώνει τον πολύμηνο αγώνα του, την πίστη στη συλλογική δράση καθώς και στο καθήκον και την υποχρέωση των πολιτών να ασκούν κοινωνικό έλεγχο στην πολιτεία κάνει λόγο το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου (ΠΠΠΣ) σχολιάζοντας την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου σχετικά με τις τρεις αγωγές που κατέθεσε εναντίον του συλλόγου και μελών του ο όμιλος ONEX που διαχειρίζεται το Νεώριο της Σύρου, συνολικών απαιτήσεων άνω των 3 εκ. ευρώ.

Το δικαστήριο, σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΠΠΠΣ, έκρινε αβάσιμες όλες τις αιτιάσεις της ΟΝΕΧ ενάντια στο Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου, απορρίπτοντας συνολικά την πρώτη αγωγή εναντίον του, ενώ όσον αφορά την δεύτερη και τρίτη αγωγή έκρινε επιλήψιμη την υπόνοια απόδοσης σκοπιμότητας προς την εταιρία ότι κάνει χορηγίες προς τις δημόσιες αρχές προκειμένου να εξαγοράσει τη σιωπή τους, πράγμα που, όπως επισημαίνει το Παρατηρητήριο, ποτέ δεν υποστήριξε.

Σχετικά με την υπόθεση των αγωγών αυτών συνοπτικά να αναφέρουμε πως στις 21/12/2020 το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου απέστειλε αίτημα στον Υπ. Περιβάλλοντος κ. Κωνσταντίνο Χατζηδάκη που αφορούσε τη στασιμότητα, για πάνω από ένα χρόνο, της υπόθεσης των βαρέων μετάλλων στο λιμάνι της Ερμούπολης, υπόθεση για την οποία ήδη ο βουλευτής κ. Κρίτωνας Αρσένης είχε κάνει δυο επίκαιρες ερωτήσεις στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Επίσης στις 14/1/2021 ο βουλευτής κ. Νικόλαος Συρμαλένιος στον οποίο είχε κοινοποιηθεί το αίτημα του Παρατηρητηρίου, κατέθεσε και αυτός σχετικό ερώτημα στη βουλή, συνυπογεγραμμένο από 25 βουλευτές, αναφερόμενος στις ανησυχίες όπως εκφράστηκαν με έγγραφό του Παρατηρητηρίου προς τον τότε Υπουργό. Στις  14/1/2021, η εταιρεία ONEX  απέστειλε εξώδικο προς τον σύλλογο, καλώντας τον να ανακαλέσει το περιεχόμενο της επιστολής - αιτήματος.

Στη συνέχεια, ο Όμιλος κατέθεσε την πρώτη αγωγή εναντίον του ΠΠΠΣ που αφορούσε «δυσφήμιση, ηθική βλάβη και διαφυγόντα κέρδη» ζητώντας ως αποζημίωση 1εκ. ευρώ. Στις 9 Απριλίου η εταιρεία κοινοποίησε και δεύτερη αγωγή κατά του συλλόγου και μέλους του που έδωσε ραδιοφωνική συνέντευξη με αφορμή την πρώτη αγωγή. Στη συνέχεια ο όμιλος κατέθεσε και τρίτη αγωγή κατά του προέδρου του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου (ΠΠΠΣ) επίσης για ραδιοφωνική συνέντευξη μέλους του αξιώνοντας από το ΠΠΠΣ ποσό μεγαλύτερο του 1εκ. ευρώ, με τις συνολικές απαιτήσεις του να ξεπερνάνε πλέον τα 3 εκ. ευρώ.

Η υπόθεση των αγωγών εναντίον του ΠΠΠΣ αποτελούν χαρακτηριστική περίπτωση SLAPP (Strategic Lawsuit Against Public Participation-Στρατηγικές αγωγές ενάντια στη δημόσια συμμετοχή) δηλαδή αβάσιμων και καταχρηστικών αγωγών με στόχο τη φίμωση φυσικών προσώπων, δημοσιογράφων, υπερασπιστών των ανθρώπινων δικαιωμάτων που εκφράζουν την ανησυχία τους για ζητήματα δημοσίου συμφέροντος και αγωνίζονται να διασφαλίσουν την ποιότητα της ζωής τους.

Στην ανακοίνωση του ο Σύλλογος τονίζει πως «το Δικαστήριο έκρινε πως η μέχρι σήμερα δράση του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου προκειμένου να αναδείξει το ζήτημα της ρύπανσης του φυσικού περιβάλλοντος και της απειλής προς τη δημόσια υγεία είναι απολύτως θεμιτή, εύλογη, τεκμηριωμένη, δικαιολογημένη, χωρίς καμία σκοπιμότητα και έγινε στο πλαίσιο των συνταγματικά κατοχυρωμένων ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων μας και ότι καμία ζημιά (ηθική ή υλική) δεν έχει προκληθεί στην εταιρία από τη δράση του Παρατηρητηρίου». Ως εκ τούτου, όπως αναφέρει το ΠΠΠΣ απέρριψε και κάθε αξίωση για αποζημιώσεις προς την εταιρία, που συνολικά διεκδικούσε €3 εκ. από το ΠΠΠΣ και τα εναγόμενα μέλη του, για «ηθική βλάβη και διαφυγόντα κέρδη».

«Το μόνο που έκρινε επιλήψιμο από την πλευρά μας, στις άλλες δύο αγωγές, ήταν η υπόνοια απόδοσης σκοπιμότητας προς την εταιρία ότι κάνει χορηγίες προς τις δημόσιες αρχές προκειμένου να εξαγοράσει τη σιωπή τους, πράγμα που ποτέ δεν υποστηρίξαμε. Υποστηρίξαμε ότι οι αρμόδιες αρχές σιωπούν και δεν ασκούν τις ελεγκτικές αρμοδιότητές τους για λόγους που οι ίδιες γνωρίζουν. Το γεγονός ότι η ΟΝΕΧ κάνει χορηγίες προς τις αρμόδιες αρχές δεν αμφισβητείται από κανένα. Ουδέποτε αποδώσαμε σκοπιμότητα στην εταιρία, ούτε την εγκαλέσαμε ποτέ για τις χορηγίες, εγκαλέσαμε τις αρχές που δεν κάνουν τη δουλειά τους» σημειώνει ακόμη.

Το Παρατηρητήριο τονίζει πως πρόκειται για «μια εξαιρετικά σημαντική απόφαση που δικαιώνει τον πολύμηνο αγώνα μας και την πίστη μας στη συλλογική δράση και στο καθήκον και την υποχρέωση των πολιτών να ασκούν κοινωνικό έλεγχο στην πολιτεία».

Σχολιάζει ακόμη και την ανακοίνωση του Ομίλου που έσπευσε χθες να ανακοινώσει πως η απόφαση του δικαστηρίου την δικαιώνει καθώς «έκρινε ως συκοφαντικές τις αιτιάσεις του ΠΠΠΣ ενάντια στην εταιρία μας». Στην ανακοίνωσή του ωστόσο ο Όμιλος ONEX αναφέρει ότι «η απόφαση αφήνει πολλά νομικά και πραγματικά ζητήματα σε εκκρεμότητα, τα οποία θα επιλυθούν τελεσίδικα κατά την εκδίκαση των αγωγών μας από το αρμόδιο Εφετείο», χωρίς όμως να εξηγεί εναντίον ποιας απόφασης θα προσφύγει σε δεύτερο βαθμό.

Το Παρατηρητήριο συγκεκριμένα δηλώνει πως «το γεγονός ότι η εταιρία έσπευσε να πανηγυρίσει για την πλήρη απόρριψη των παράλογων αιτιάσεών της από το δικαστήριο, χαρακτηρίζοντας την απόφαση “καταπέλτη”, προαναγγέλλοντας όμως ταυτόχρονα ότι θα ασκήσει έφεση εναντίον της, καθώς, όπως η ίδια σημειώνει σε ανακοίνωσή της, “αφήνει πολλά νομικά και πραγματικά ζητήματα σε εκκρεμότητα”, μόνο γέλια προκαλεί».

«Ασφαλώς, θα είμαστε και πάλι παρόντες και παρούσες στο Εφετείο, για να υποστηρίξουμε το δίκαιο όπως κάναμε και πρωτόδικα. Μέχρι τότε, εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας σε όλες και όλους, φυσικά πρόσωπα και οργανώσεις που τάχθηκαν στο πλευρό μας και ενίσχυσαν με την αισιοδοξία τής συλλογικότητας τον αγώνα μας, και μοιραζόμαστε μαζί τους τη χαρά μας» απαντάει το Παρατηρητήριο, σημειώνοντας πως ο αγώνας των μελών του δεν στόχευε μόνο στην προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, αλλά «και των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων μας ως πολιτών, να σκεφτόμαστε, να μιλάμε και να δρούμε ελεύθερα, συλλογικά και ατομικά, στον δημόσιο χώρο».

«Το σίγουρο είναι ότι η φωνή και η συλλογική δράση των ανθρώπων έχουν δύναμη.Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε και να ασκούμε αυτή τη δύναμη απέναντι στα «ΣΚΑΣΤΕ!», απ’ όπου και αν προέρχονται. Συνεχίζουμε!» καταλήγει.

Δείτε εδώ το εν λόγω δημοσιευμένο άρθρο:  Απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου δικαιώνει τον αγώνα του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου

Κοινή ανακοίνωση 11 περιβαλλοντικών οργανώσεων κατά του νομοσχεδίου του Υπουργείου Περιβάλλοντος!

 

Το νομοσχέδιο που ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστας Σκρέκας, σηματοδοτεί ακόμα μία σοβαρή υποβάθμιση του θεσμικού πλαισίου προστασίας του περιβάλλοντος και διατήρησης της βιοποικιλότητας.

Σε μια πρωτοφανώς μικρής διάρκειας και εμφανώς προσχηματική διαβούλευση που έληγε αρχικά το πρωί της 13ης Ιουλίου, το νομοσχέδιο επιχειρεί μεταξύ άλλων:

• Την ακόμα εντονότερη αλλοίωση του διεθνώς αποδεκτού θεσμού των αυστηρά προστατευόμενων περιοχών (κατηγορία στην οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητά από τα κράτη μέλη να εντάξουν τουλάχιστον το 10% της επικράτειας). Συγκεκριμένα, επιτρέπει εντός των ορίων τους ακόμα περισσότερες δραστηριότητες που είναι ασύμβατες με κάθε έννοια αυστηρής προστασίας, όπως η κατασκευή πλατειών και «γραμμικών υποδομών μεταφορών» (δηλαδή δρόμων), οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και τηλεπικοινωνιών, η ερασιτεχνική αλιεία και η βόσκηση, κλπ.

• Την εξ αρχής επιβάρυνση όλων των ζωνών προστασίας των προστατευόμενων περιοχών Natura 2000 με νέες χρήσεις που δεν προβλέπονταν από το έτσι κι αλλιώς προβληματικό ισχύον καθεστώς. Χαρακτηριστικά, στις ζώνες προστασίας της φύσης (δεύτερη σε αυστηρότητα ζώνη προστασίας) προβλέπονται πλέον η κατασκευή και λειτουργία τουριστικών καταλυμάτων και άλλων τουριστικών υποδομών, εγκαταστάσεων ΑΠΕ, καθώς και κατασκηνώσεων, ενώ σε όλες τις κατηγορίες (πλην της “απόλυτης” προστασίας) προβλέπονται πλέον εξορυκτικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων των εξορύξεων υδρογονανθράκων.

• Την περαιτέρω υποβάθμιση του ήδη αναξιόπιστου θεσμού των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ), καθώς προβλέπει ότι οι αξιολογητές των ΜΠΕ θα αμείβονται απευθείας από τους φορείς των έργων που ελέγχουν, δημιουργώντας έτσι μια υπαλληλική σχέση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, η οποία ακυρώνει την ανεξαρτησία που πρέπει (σύμφωνα και με τη νομοθεσία της ΕΕ) να περιβάλλει το σύστημα αξιολόγησης των περιβαλλοντικών μελετών.

• Να διακωμωδήσει την έννοια της δημόσιας διαβούλευσης, απαιτώντας από τους ενδιαφερόμενους να μελετήσουν και να σχολιάσουν μέσα σε μόλις μία εβδομάδα ένα νομοσχέδιο 95 άρθρων. Μάλιστα, το υπουργείο στην πορεία μείωσε την προθεσμία για κατάθεση σχολίων κατά μισή μέρα, εμπαίζοντας ενδιαφερόμενους πολίτες και φορείς και καταστρατηγώντας το δικαίωμά τους να συμμετέχουν στη διαδικασία. (Σημ.: τελικά σήμερα 13 Ιουλίου, πήρε παράταση για μόλις 5 ημέρες ακόμη...!)
  

Το νομοσχέδιο προεξοφλεί, επίσης, το περιεχόμενο των προεδρικών διαταγμάτων που η Ελλάδα σκανδαλωδώς καθυστερεί εδώ και 10 χρόνια να εκδώσει για την προστασία των περιοχών Natura 2000, προβλέποντας αποσπασματικές διαδικασίες για τη συνέχιση υφιστάμενων και την υλοποίηση νέων έργων και δραστηριοτήτων ανεξάρτητα από τις προβλέψεις των προεδρικών διαταγμάτων και τις οικολογικές ανάγκες οικοτόπων και ειδών. Αυτό παραβιάζει ευθέως τη νομοθεσία της ΕΕ για την προστασία της φύσης, η οποία δίνει προτεραιότητα στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και επιβάλλει τη θέσπιση των κατάλληλων μέτρων ώστε να αποφεύγεται η υποβάθμιση των φυσικών οικοσυστημάτων και των προστατευόμενων ειδών.

Η αλλαγή της νομοθεσίας θα καθυστερήσει ακόμη περισσότερο την ολοκλήρωση των ήδη απαράδεκτα καθυστερημένων ΕΠΜ που είναι απαραίτητες για την έκδοση των προεδρικών διαταγμάτων.

Μόλις πριν μερικούς μήνες, στο παγκόσμιο συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία της Φύσης (IUCN), η κυβέρνηση δεσμεύτηκε «να γίνει πρωταθλήτρια στην πλήρη εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ για την προστασία του περιβάλλοντος», τονίζοντας πως «η ανακήρυξη του καθεστώτος προστασίας για όλες τις περιοχές Natura 2000 θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2022, μέσω μιας απολύτως διαφανούς και συμπεριληπτικής διαδικασίας». To νομοσχέδιο αυτό κάνει ακριβώς το αντίθετο! Από την ψήφιση του νόμου 4685/2020 και μετά, η χώρα ζει μια πρωτοφανή και συνεχή πορεία αποψίλωσης της νομοθεσίας προστασίας των πυρήνων βιοποικιλότητας, ενώ έχει καταδικαστεί από το Δικαστήριο της ΕΕ για τις αδικαιολόγητες και χρόνιες παραβιάσεις της οδηγίας για τις περιοχές Natura 2000.

Η κυβέρνηση και το αρμόδιο για τη φύση υπουργείο θα πρέπει να σταθούν στο ύψος της ευθύνης που έχουν για αποτελεσματική θωράκιση της χώρας από την κλιματική και οικολογική κρίση.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν από την κυβέρνηση και το υπουργείο να αποσύρουν τα κεφάλαια του νομοσχεδίου που αφορούν στην περιβαλλοντική αδειοδότηση και τις προστατευόμενες περιοχές. Η κυβέρνηση οφείλει να προχωρήσει άμεσα στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών της που απορρέουν από τη νομοθεσία της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα και να ολοκληρώσει χωρίς άλλες καθυστερήσεις και παλινωδίες τη θεσμική θωράκιση των περιοχών Natura 2000.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις:

1. ΑΝΙΜΑ
2. ΑΡΧΕΛΩΝ
3. Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού
4. Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης
5. Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία
6. Εταιρία Προστασίας Πρεσπών
7. Καλλιστώ
8. Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης
9. Greenpeace
10. MEDASSET
11. WWF Ελλάς

Αντώνης Βόγκλης: Η δική μας «Ιερή Συμμαχία» είναι συμμαχία ζωής και όχι συμφέροντος

 

Ο όρος «Ανίερη Συμμαχία» χρησιμοποιήθηκε αρχικά ειρωνικά, εναντίον τής κατά τον 18^ο αιώνα «Ιερής Συμμαχίας», την οποία είχαν συνάψει οι τότε Αυτοκρατορίες της Δυτικής Ευρώπης με την Ρωσική, μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους. Παρόλο που αυτή η συμμαχία επικαλείται στα πρώτα άρθρα της την Χριστιανική Πίστη και την Αγία Τριάδα, στην συνέχεια δεν δίστασε να καταδικάσει την Ελληνική Επανάσταση και να συνταχθεί με τον Σουλτάνο. Αποκηρύσσοντας κάθε απελευθερωτικό κίνημα, που στηριζόταν στην κοινή εθνική ταυτότητα των επαναστατών, φοβούμενη την μετάδοση τέτοιων εθνικών επαναστάσεων και στις δικές της Αυτοκρατορίες. 

Σε κατοπινά χρόνια, χρησιμοποιήθηκε και από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Theodore Roosevelt, το 1912, προκειμένου να περιγράψει την «ανίερη συμμαχία» μεταξύ διεφθαρμένων πολιτικών και διεφθαρμένων επιχειρηματιών στις ΗΠΑ τότε.

Στις μέρες μας χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάθε συμμαχία, που θεωρείται αφύσικη, συνήθως μεταξύ φαινομενικά ανταγωνιστικών κομμάτων.

Πραγματοποιήθηκε λοιπόν και εδώ στα Μέγαρα, μια τέτοια «ανίερη συμμαχία», μεταξύ του συνδυασμού του Δημάρχου κύριου Σταμούλη και του Συνδυασμού του κύριου Μπερδελή. 

Αυτή η «συμμαχία», η οποία φαίνεται να λειτουργούσε καιρό τώρα, αποκαλύφθηκε στον Μεγαρικό λαό στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο. Σε αυτό, ο Δήμαρχος μας αποκάλυψε ότι σε αγαστή συνεργασία με τον κύριο Μπερδελή και υπό τον άψογο συντονισμό του κυρίου Πομώνη, η Προσφυγή του Δήμου στο ΣΤΕ εναντίον της διέλευσης του καλωδίου υπερυψηλής τάσης από τις περιοχές μας, ήταν ένα «κόλπο», στο πλαίσιο μίας  «Αριστοτεχνικής Τακτικής», προκειμένου να διαπραγματευτούν αντισταθμιστικά οφέλη από πλεονεκτική θέση και να πετύχουν το μεγαλύτερο ποσό.

Τρία εκατομμύρια ήταν λοιπόν το ποσό αυτό το οποίο πέτυχε κατόπιν όλης αυτής της προσπάθειας που εξελίχτηκε σε βάθος σχεδόν τριών ετών. Παρακολουθήσαμε βέβαια στο Δημοτικό Συμβούλιο τον Δήμαρχο να αναφέρεται στο ποσό των δεκαέξι εκατομμυρίων που είχε ο ίδιος αιτηθεί από την εταιρεία και να μας λέει ότι δική του πρόταση ήταν και εκεί μπορεί να γράψει ότι θέλει.

Προφανώς και μπορεί να γράψει ότι θέλει ο Δήμαρχος και να διεκδικήσει το μεγαλύτερο ποσό αντισταθμιστικών, και κανείς δεν θα είχε πρόβλημα με αυτό, αν αυτό δεν είχε χρησιμοποιηθεί από τον Δήμαρχο ως επιχείρημα για να κάμψει τις αντιδράσεις του κόσμου αλλά και σύσσωμης της αντιπολίτευσης τότε, στην προοπτική να περάσει το καλώδιο από τις «ακατοίκητες» περιοχές μας, όπως ανέφερε στο δελτίο τύπου, που είχε τότε εκδώσει περιχαρής, για την αλλαγή όδευσης που είχε πετύχει σε προσωπική επαφή του με την εταιρεία. Και φυσικά αν δεν είχε και τότε ψηφίσει υπέρ της προσφυγής στο ΣΤΕ.

Ενώ λοιπόν ο Δήμαρχος, έθεσε τον πήχη των αντισταθμιστικών στα δεκαέξι εκατομμύρια, ή κάπου εκεί, κατάφερε, σε συμμαχία και κατόπιν της «Αριστοτεχνικής Τεχνικής» που εφάρμοσε με του κύριους Μπερδελή και Πομώνη, να αποσπάσει το ιλιγγιώδες ποσό των τριών εκατομμυρίων. Αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις των κατοίκων και των συλλόγων. Αδιαφορώντας για την προσφυγή που έχουν καταθέσει στο ΣΤΕ οι Σύλλογοι, όχι για να μην γίνει το έργο, αλλά για να αλλάξει η όδευση και να μην περάσει από τις «ακατοίκητες» περιοχές τους.

Καταστρατηγήθηκε λοιπόν η έννοια της εμπιστοσύνης που θα πρέπει να έχουν οι πολίτες στον Δήμαρχο και ορισμένους Δημοτικούς Συμβούλους, οι οποίοι έχουν ορκιστεί να εργάζονται για το συμφέρον των πολιτών.

Καμία προσπάθεια συνεννόησης με τους συλλόγους και τους κατοίκους δεν έγινε, ούτε έστω για να κρατηθούν τα προσχήματα. Ενώ ακόμα και με τα λεφτά που θα πάρει ο Δήμος, κανένα αντισταθμιστικό έργο, δεν σχεδιάζεται στις περιοχές από τις οποίες θα περάσει το καλώδιο, έστω και για να «χρυσωθεί το χάπι» όπως λέμε.

Ενώ, υπήρξαν Σύλλογοι, που ενώ αρχικά είχαν αποφασίσει να συμμετέχουν στην προσφυγή στο ΣΤΕ, υπαναχώρησαν αφού κατέθεσε προσφυγή ο Δήμος. Εξαπατημένοι νιώθουν αυτοί σήμερα από τον Δήμαρχο και τους «συμμάχους» του.

Ένα ακόμα επιχείρημα του Δημάρχου, προκειμένου να δικαιολογήσει την υπαναχώρηση και την απόσυρση της προσφυγής, ήταν ότι όλοι οι άλλοι Δήμοι τα έχουν αποδεχτοί και οι μόνοι που ακόμα αντιστεκόμαστε, ωσάν ένα άλλο «γαλατικό χωριό», είμαστε εμείς. Μόνο που ακόμα και εμείς, οι πολίτες των Μεγάρων, ξέραμε ότι αυτοί οι Δήμοι κατέθεσαν προσφυγή μόνο για να διαπραγματευτούν τα αντισταθμιστικά, και εκεί κανένας σύλλογος δεν διαμαρτυρόταν και πολύ περισσότερο δεν κατέθεσε προσφυγή στο ΣΤΕ.

Είναι όμως αυτές οι αντιδράσεις και οι αγώνες, πιστεύω εγώ, που κρατούν από την εποχή της Χούντας, που δεν επέτρεψαν να βιομηχανοποιηθεί η περιοχή των Μεγάρων, όπως σχεδιάζεται από το 1960, και έχει κρατήσει έως και σήμερα τον αγροτικό της χαρακτήρα και το περιβάλλον που όλοι απολαμβάνουμε.

Θα είναι η πρώτη φορά που θα πάρουμε αντισταθμιστικά, ανέφερε ο Δήμαρχος. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά. Στα εφτά χρόνια που διοικεί τον Δήμο, έχει λάβει πολλά. Αντισταθμιστικά είναι οι κάδοι που δωρίζει, κατά καιρούς, το χημικό εργοστάσιο του Φάνη, αντισταθμιστικά είναι η σκουπιδιάρα και οι κάδοι από τα ΕΛΠΕ και άλλα πολλά.

Ας μην ξεχνάμε ότι, με το νέο ΓΠΣ η περιοχή της παλαιάς Εθνικής Οδού από την Νέα Πέραμο έως και την είσοδο των Μεγάρων, που περικλείει και το χημικό εργοστάσιο του Φάνη, είναι πλέον Βιομηχανική Ζώνη. Ας μην ξεχνάμε ότι τα ΕΛΠΕ έχουν σε ισχύ άδεια για κατασκευή εργοστασίου Ηλεκτροπαραγωγής με αέριο στο Περιφερειακό Πάρκο «Βουρκάρι». Ας μην ξεχνάμε τα σχέδια της ΔΕΣΦΑ να μεταφέρει αέριο με φορτηγά. Ας μην ξεχνάμε το Βωξίτη, το ΧΥΤΥ στα ανενεργά νταμάρια της περιοχής, τις ανεμογεννήτριες και άλλα.

Σκεφτείτε μόνο πόσα αντισταθμιστικά θα πάρουμε και πόση ανάπτυξη θα χαρούμε όλοι μας.

Ο αγώνας για να αλλάξει όδευση λοιπόν το καλώδιο, αν χαθεί, χάνεται με ευθύνη του Δημάρχου και των συμμάχων του. Είναι μόνο μια μάχη στον πόλεμο που διεξάγεται σε επεισόδια από την εποχή της Χούντας για να μην Βιομηχανοποιηθούν τα Μέγαρα. Την Ελευσίνα και τον Ασπρόπυργο τί να τους νοιάξει ένα ακόμα υπόγειο καλώδιο το οποίο δεν θα δημιουργεί ούτε οπτική όχληση, όπως λέει και ο Δήμαρχος, και θα πάρουν και αντισταθμιστικά; «Ο βρεγμένος την βροχή δεν την φοβάται».

Δυστυχώς, αυτήν την «ανίερη συμμαχία» ενίσχυσε με την θετική του ψήφο ο συνδυασμός του κύριου Βαρελά, για λόγους τους οποίους όσο και αν προσπάθησα δεν τους κατάλαβα, ενώ με σχεδόν ταυτόσημο σκεπτικό και αιτιολογία οι υπόλοιποι  συνδυασμοί και ανεξάρτητοι σύμβουλοι ψήφισαν όχι, προκειμένου να μην επιτρέψουν στο Δήμαρχο να αποσύρει την προσφυγή στο ΣΤΕ, όπως ο ίδιος δήλωσε ότι θα κάνει εφόσον εγκριθεί η ακύρωση της απόφασης 90/2020.

Τίμησαν λοιπόν την εμπιστοσύνη των πολιτών και των Συλλόγων και δεν τους εγκατέλειψαν μόνους τους στον αγώνα που δίνουν, ενώ ο Κύριος Μακρυγιάννης ζήτησε από τον Δήμαρχο, όχι μόνο να μην αποσύρει την προσφυγή αλλά να καταθέσει ασφαλιστικά μέτρα για να σταματήσουν τα έργα, και καταψήφισε. Όπως πολλές φορές είχε πει ο Δήμαρχος ότι θα κάνει, στα πλαίσια εφαρμογής της «Αριστοτεχνικής Τακτικής» του βέβαια, όπως μάθαμε εκ των υστέρων.

Εγώ ως πολίτης και αναρμόδιος, δεν ξέρω αν το καλώδιο κάνει κακό στην υγεία μας ή όχι. Ιδιαίτερα η μακροπρόθεσμη έκθεσή μας στην ακτινοβολία του. Ελπίζω πραγματικά να μην κάνει. 

- Ξέρω όμως ότι όλοι οι επιστήμονες που ήρθαν στην ημερίδα για το καλώδιο, όλοι είπαν, και σωστά, ότι θα βάλουν την υπογραφή τους για την ακτινοβολία που θα εκπέμπει το καλώδιο, όχι για τις επιπτώσεις που θα έχει στην υγεία του ανθρώπου, αφού κατασκευαστεί και πάρουν μετρήσεις.

- Ξέρω ότι ο Δημόκριτος, στην έκθεσή του στην ΜΠΕ του έργου, λέει ακριβώς το ίδιο και θεωρεί ότι οι μετρήσεις θα είναι εντός ορίων εφόσον τηρηθούν οι προβλέψεις της ΜΠΕ.

- Ξέρω ότι οι προβλέψεις της ΜΠΕ για την κατασκευή του έργου, προκειμένου η ακτινοβολία να είναι εντός των επιτρεπόμενων ορίων για την υγεία του ανθρώπου, όπως ισχυρίζεται η εταιρεία, ΔΕΝ ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ. Αλλά αυτό δεν τον ενδιαφέρει τον Δήμαρχο.

- Ξέρω ότι ο Δήμος παρανόμως εξέδωσε άδεια για εργασίες στην Πάχη και την πήρε πίσω όταν αυτό αποκαλύφτηκε.

- Ξέρω ότι το καλώδιο στην ξηρά, θα είναι κομμένο και συνδεδεμένο εντός επισκέψιμου φρεατίου κάθε οχτακόσια μέτρα, για λόγους οικονομίας σε τυχόν βλάβη. Σε αυτό το φρεάτιο λοιπόν, το καλώδιο δεν μονώνεται με κανένα τρόπο.

- Ξέρω επίσης, ότι δεν υπάρχει μελέτη κατασκευής του έργου που να λαμβάνει υπόψιν το ιδιαίτερο μορφολογικό αποτύπωμα της περιοχής.

Το καλώδιο, «ανοίγει έναν δρόμο για να ακολουθήσουν και άλλα καλώδια» και παρεμφερείς δραστηριότητες, όπως είπε και ο κύριος Στρατούρης στο Δημοτικό Συμβούλιο και καταψήφισε.

Η άποψή μου είναι, ότι η ανάπτυξη δεν θα έρθει με τα τρία εκατομμύρια, αντισταθμιστικά, ενάμιση χρόνο πριν τις εκλογές. Η σημερινή Διοίκηση, δυστυχώς, στα εφτά χρόνια που διοικεί αυτόν τον τόπο, μόνο χρέη κατάφερε να συσσωρεύσει. Κανένα έργο αναπτυξιακού χαρακτήρα δεν σχεδίασε και πολύ περισσότερο δεν υλοποίησε. Αυτή η «ανίερη συμμαχία» και αυτά τα αντισταθμιστικά, φαίνεται να είναι μια απέλπιδα προσπάθεια να γαντζωθεί στην εξουσία, ο Δήμαρχος και ο συνδυασμός του.

Ο Δήμαρχος και οι «σύμμαχοι» του, θα προσέφεραν υπηρεσία στον τόπο, αν αντί να προσπαθούν με κάθε τρόπο και μέσον να παραμείνουν στην εξουσία και στα πράγματα, να φρόντιζαν να παραδώσουν στους νεότερους των συνδυασμών τους. Αντί αυτό τους διέγραψαν, τους εξανάγκασαν σε αποχωρήσεις, ανεξαρτητοποιήσεις και αποχές.

Δημιουργούν έτσι την αίσθηση, κατά την άποψη μου, ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι, ναι μεν η κληρονομιά τους, αλλά όχι με την έννοια της πολιτικής κληρονομιάς και της υστεροφημίας.

«Ο κόσμος θα πει ότι τα πήραμε» ήταν  η φράση που χρησιμοποίησε ο κύριος Κουμπέτσος στο Δημοτικό Συμβούλιο και καταψήφισε. «Τα στερνά τιμούν τα πρώτα».

Οι Σύλλογοι και με την ΠανΜεγαρική ένωση Συλλόγων, συνεχίζουν τον αγώνα τους, για την αλλαγή της όδευσης, εκτός κατοικημένων περιοχών. Θα καταθέσουν ασφαλιστικά μέτρα για να σταματήσουν τα έργα. Τα σταμάτησαν έστω και προσωρινά, όταν αποκάλυψαν την παράνομη χορήγηση άδειας από τον Δήμο για εργασίες στην Πάχη.

Αγωνίζονται να αναδείξουν την αναξιοπιστία της εταιρείας, η οποία δεν εκτελεί το έργο σύμφωνα με την ΜΠΕ, αδιαφορώντας για την υγεία των κατοίκων. Όπως είπε και αιτιολόγησε ο κύριος Παρασκευάς στο Δημοτικό Συμβούλιο, και καταψήφισε.

Θα συμμετέχουμε λοιπόν στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνεται από την Κοινωνία Πάχης στην είσοδο της Πάχης, αυτήν την Κυριακή, στις 10:00πμ.

Εμείς οι σύλλογοι, και με την ΠανΜεγαρική Ένωση Συλλόγων, αγωνιζόμαστε για μια ανάπτυξη με σχέδιο το οποίο θα προέρχεται από εμάς, τους πολίτες, τους φορείς, την διοίκηση, και όχι από τις εταιρείες.

Με σχέδιο που θα θέτει σε προτεραιότητα την πρόοδο και την υγεία όλων των κατοίκων και την προστασία του περιβάλλοντος. Όχι τα συμφέροντα των εταιρειών.

Η δική μας «Ιερή Συμμαχία» είναι συμμαχία ζωής και όχι συμφέροντος.

 

Αντώνης Βόγκλης

Πρόεδρος Συλλόγου  Αγίας Τριάδας

Μέλος Προσωρινού Συντονιστικού ΠανΜεγαρικής Ένωσης Συλλόγων

 

Δωρόθεος Παπαβασίλης: Αγωγός Υπερυψηλής Τάσης Απόκρυψης της Αλήθειας

 

Ολική αναδημοσίευση του σχετικού άρθρου της 12/10/2021 της εφημερίδας "ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΜΕΓΑΡΩΝ & ΔΥΤ.ΑΤΤΙΚΗΣ":

 

Διαβάζοντας το 2ο θέμα του σημερινού Δημοτικού Συμβουλίου περί ακύρωσης της υπ’ αριθ. 90/2020 απόφασης Δ.Σ. που είχε εγκρίνει τις ενέργειες του δήμου για την αλλαγή του σημείου προσαιγιάλωσης & της όδευσης του αγωγού και την προσφυγή του στο ΣτΕ, καταλαβαίνει (κι ελπίζει) κανείς πως μάλλον θα πέσει η αυλαία στο θέατρο του παραλόγου που παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια.

Ένα πολιτικό θέατρο απόκρυψης της αλήθειας, με τον Δήμαρχο να εισηγείται κάθε φορά υπέρ της πραγματοποίησης του έργου και να ψηφίζει στο τέλος πάντα ενάντια σε αυτό ώστε να είναι πολιτικά «καλυμμένος». Μία αντιπολίτευση όπου παρέμενε αμέτοχη από αδιαφορία ή αδυναμία -στην καλύτερη των περιπτώσεων- μέχρι και την τελευταία στιγμή και πλέον σιώπησε εντελώς.

Αναλογιζόμενοι οι πολιτικοί του τόπου τι έχει συμβεί έως σήμερα, θα ζητήσει άραγε κανείς μία συγγνώμη από τους πολίτες;

Ας προσπαθήσουμε να θυμηθούμε στα επόμενα 2-3 λεπτά ανάγνωσης τι έχουμε δει έως σήμερα στο θεατρικό μας.

Έως σήμερα, είχαμε έναν δήμαρχο που:

• «Ξέχασε» να παραστεί στην αρχική δημόσια διαβούλευση για το καλώδιο.
• Συνέστησε μία επιτροπή αγώνα – δούρειο ίππο της διέλευσης του καλωδίου. Μεγαλύτερη στιγμή της, η εκδήλωση με καλεσμένους 3 καθηγητές του ΕΜΠ. Σε εκείνη την εκδήλωση ακούσαμε αποκλειστικά και μόνο εισηγήσεις υπέρ του αγωγού και της ασφάλειάς του. Ενώ περιμέναμε να ακούσουμε και μία αρνητική τοποθέτηση, έστω και πολιτικάντικη, είχαμε τον δήμαρχο να ανακοινώνει στο τέλος μόνο πως «ακούσαμε με ενδιαφέρον τους καθηγητές και τους ευχαριστούμε, εμείς συνεχίζουμε τον αγώνα μας».
• Τοποθετήθηκε αρνητικά στο περιφερειακό συμβούλιο χρησιμοποιώντας ως βασικό επιχείρημα ένα απόσπασμα της ίδιας της περιβαλλοντικής μελέτης που είχε κατατεθεί με θετική εισήγηση. Φυσικά και ο εκπρόσωπος της εταιρείας εξήγησε τι εννοεί σε αυτό το απόσπασμα και μετέπειτα η μελέτη υπερψηφίσθηκε.
• Συμφώνησε στα κρυφά με τον ΑΔΜΗΕ για αντισταθμιστικά ανταλλάγματα, ενημερώνοντάς μας κατόπιν εορτής γι αυτά.
• Προχώρησε σε θετικές για το καλώδιο τοποθετήσεις σε όλα ανεξαιρέτως τα Δ.Σ. Η χαρακτηριστική φράση του σε κάθε κλείσιμο όμως ήταν στο πλαίσιο του «εγώ διαφωνώ με την αρνητική εισήγηση, αλλά αφού το θέλετε, θα καταψηφίσω» αδύναμος να υπερασπιστεί την άποψή του.
• Δήλωσε φέτος «Αν ξεκινήσει το έργο τότε μπορούμε να κάνουμε ασφαλιστικά μέτρα. Τώρα δεν υπάρχει αντικείμενο για ασφαλιστικά μέτρα, έχουμε προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, δεν θα δώσουμε άδειες για το έργο και το επόμενο βήμα θα είναι κινητοποιήσεις με φυσική παρουσία. Θα ασκήσουμε κάθε πίεση για να το σταματήσουμε».
• Αντί ασφαλιστικών μέτρων, πιέσεων και κινητοποιήσεων, έχουμε δηλώσεις καθησυχασμού και νέο Δ.Σ. για αναίρεση προηγούμενων αποφάσεων. Να σημειωθεί πως η προηγούμενη δήλωση έγινε τον Μάιο του 2021, χωρίς να έχει αλλάξει κάτι ουσιαστικό από τότε. Απλά ο χρόνος πλησιάζει στο τέλος, το καλώδιο φαίνεται με γυμνό μάτι, όπως και η αντίθεση λόγων, αποφάσεων κι έργων.

Ο δήμαρχος της πόλης μας δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είχε τη δυνατότητα να βρει κάτι αρνητικό στην διέλευση του καλωδίου, ούτε όμως και το πολιτικό θάρρος να πει την αλήθεια στους πολίτες εξ αρχής και να την υποστηρίξει. Θα ζητήσει μία συγγνώμη ο κ. Δήμαρχος για τα παραπάνω άραγε; Έχουμε ανάγκη να την ακούσουμε. Να ακούσουμε έστω την αλήθεια, μιας και συγγνώμη δεν έχει ακουστεί ποτέ.

Έως σήμερα, έχουμε τους δημοτικούς συμβούλους της συμπολίτευσης να ακούν τις θετικές εισηγήσεις του Δημάρχου και να τον ακολουθούν σε αρνητικά ψηφίσματα. Έχει κάποιος ή κάποια το σθένος να πάρει ξεκάθαρη θέση; Είτε με όσα αρνητικά είχαν ψηφίσει έως σήμερα, είτε με όσα θετικά θα ήθελαν να ψηφίσουν και δεν το έκαναν. Δεν έχει νόημα η παρουσία τους, όταν ακούν αυτές τις παλινωδίες και ψηφίζουν άκριτα στο τέλος την παραταξιακή γραμμή. Υπάρχει κάποιος σύμβουλος της διοίκησης να τιμήσει την ψήφο των πολιτών και να τους ενημερώσει υπεύθυνα ζητώντας συγγνώμη για τα παραπάνω που επέτρεψε να συμβούν;

Έως σήμερα, έχουμε μία αντιπολίτευση που είτε ήταν κρυμμένη για χρόνια, είτε χειροκροτούσε τον δήμαρχο σε παραστάσεις «διαμαρτυρίας». Μια αντιπολίτευση που εισηγήθηκε στο «παρά πέντε» την προσφυγή στο ΣτΕ λέγοντας πως «αν δεν ήταν ο κορονοϊός και οι παρατάσεις που είχαν δοθεί γι’ αυτόν, δεν θα προλαβαίναμε τα δικαστήρια». Αντιπολίτευση που ενώ στην αρχή ενίσχυε της φωνές των πολιτών που ήταν ενάντια, τώρα που τραβήχτηκε το κομματικό αυτί αφήνει «ξεκρέμαστους» τους υποστηρικτές της έχοντας σιωπήσει ή ακόμα χειρότερα μιλώντας για «διαχείριση και ανάπτυξη». Κάποιους, επαγγελματίες στο είδος,  εδώ δεν τους είδαμε να μπαίνουν μπροστά και να οργανώνουν κινητοποιήσεις. Μόνο και μόνο που παραβρέθηκαν εν κρυπτώ σε συνάντηση ενημέρωσης υπό τον δήμαρχο αντί να την καταγγείλουν αρκεί. Αποκλειστικά και μόνο απόλυτη σιωπή το τελευταίο διάστημα που θα περιμέναμε το ακριβώς αντίθετο. Φέρνει σε μία αμηχανία τους πολίτες η ένοχη σιωπή όλων.
Υπάρχει κάποιος από την αντιπολίτευση να μας ενημερώσει γι’ αυτό το φιάσκο; Ήταν από αδυναμία κι έλλειψη ενημέρωσης ή ήταν όλοι τους σε πλήρη συνεννόηση εξ αρχής;

Έως σήμερα, έχουμε όλους τους βουλευτές της περιφέρειάς μας εντελώς εξαφανισμένους για ένα έργο εθνικής εμβέλειας. Αλήθεια, γιατί σιωπούν επιδεικτικά γι’ αυτά τα ζητήματα όπου θα έπρεπε να είναι οι πρώτοι που θα εξηγούν τους λόγους για την αποφυγή μιας ακόμη nimby περίπτωσης;

Έως σήμερα, είχαμε και τους πολίτες να μην στέκονται στο ύψος των περιστάσεων. Μας αρέσει το εύηχο ψέμα. Ζητάμε την αλήθεια μόνο όταν βλέπουμε το καλώδιο στην πόρτα μας. Δεν υπήρξε κανένα πειστικό αντεπιχείρημα. Όσα ανέφεραν οι καθηγητές του ΕΜΠ δεν αντικρούστηκαν. Σε όσες σχετικές διαλέξεις έγιναν, το πιο βαρύγδουπο που έχει ειπωθεί από έναν «καθηγητή» ήταν το «όλοι γνωρίζουμε τα αρνητικά των πεδίων που θα δημιουργηθούν, δεν χρειάζεται καν να το αναπτύξουμε αυτό». Κι όμως χρειαζόταν. Όπως χρειάζονται και οι κινητοποιήσεις απ’ την άλλη μεριά. Ούτε 50 άτομα δεν μαζεύτηκαν όποτε υπήρξε κάλεσμα. Είδαμε μόνο κάποιες κινήσεις τελευταίας στιγμής, κατά βάση από κατοίκους που θίγονται οι περιουσίες τους.

Οι πολίτες το πλήρωσαν όμως όλο αυτό. Όχι μόνο θα περάσει το καλώδιο, αλλά γίνεται και με έναν τρόπο εμφανέστατης εξαπάτησής τους και υποτίμησης της νοημοσύνης τους.

Έως σήμερα δεν βροντοφώναξε κανείς την αλήθεια εντός Δ.Σ., θα το κάνει κάποιος σήμερα το βράδυ; Θα ακουστεί έστω και μία συγγνώμη για όσα έγιναν στις πλάτες των πολιτών;

Αλήθεια, ποιο το τόσο μεγάλο έργο που μπορεί να γίνει με 3-4 εκ.€ κι αξίζει όλη αυτή η ταπείνωσή μας;

Με την ελπίδα πως οι πολιτικοί θα μας αντιμετωπίζουν ως πολίτες,
Παπαβασίλης Δωρόθεος

Υ.Γ.1. Καταγράφοντας μέσα σε λίγα λεπτά τις σκέψεις και τα συναισθήματα ετών γι αυτό το θέμα, ενδεχομένως να έχω παραλείψει να αναφέρω κάποια γεγονότα και να αδικούνται ίσως ορισμένοι. Τα σημαντικά πάντως έχουν συμπεριληφθεί.

Υ.Γ.2. Είχα την εντύπωση πως ήταν άσχετο με τα παραπάνω, αλλά εκ των υστέρων μπορεί να αποδειχθεί και σχετικό. Κατανόησα, διαβάζοντας σε τοπική εφημερίδα, πως ετοιμάζεται σύμπραξη των συνδυασμών Σταμούλη – Μπερδελή. Άκουσα επίσης πως δημοτικός σύμβουλος του «Τώρα» ρωτούσε συμπολίτες και ψηφοφόρους πώς θα τους φαινόταν ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Θα σας απαντήσω εγώ, κομψά: εάν πραγματοποιηθεί υπό αυτές τις συνθήκες, θα είναι ο μεγαλύτερος πολιτικός αυτοεξευτελισμός των τελευταίων δεκαετιών. Με εκπλήσσει που ο κ. Μπερδελής έχει αφήσει να κυκλοφορούν τέτοιες φήμες έχοντας αυτή την πορεία στην πολιτική ζωή του τόπου. Η παραίτησή του θα ήταν η μεγαλύτερη πολιτική κληρονομιά που θα μπορούσε να αφήσει πίσω σε περίπτωση που αυτές ισχύουν. Ας αποφασίσει μετά ο συνδυασμός τις επόμενες κινήσεις του. Αρκεί κανείς για αρχή να κάνει ένα google search τα δελτία τύπου του συνδυασμού «Τώρα». Χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα στον τρόπο διοίκησης, χωρίς ανοιχτές διαδικασίες και προγραμματικές συγκλίσεις και με συζητήσεις πίσω από κλειστές πόρτες, δε νοείται να είναι ανεκτή από ψηφοφόρους η «συμμαχία της καρέκλας».

 

Η ανωτέρω σχετική δημοσίευση της "ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ" βρίσκεται εδώ: Αγωγός Υπερυψηλής Τάσης Απόκρυψης της Αλήθειας

Γρ. Σταμούλης: Η ανάπτυξη έρχεται χωρίς κίνδυνο και υποβάθμιση…

Ολική αναδημοσίευση του σχετικού άρθρου της 7/10/2021 της εφημερίδας "ΑΙΧΜΗ ΜΕΓΑΡΩΝ, ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟΥ & ΔΥΤ.ΑΤΤΙΚΗΣ":

"Πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στη δημοτική αρχή και στους συλλόγους της περιοχής αποτελεί το έργο της διέλευσης του αγωγού υπερυψηλής τάσης από περιοχές των Μεγάρων, της Λάκκας και της Νέας Περάμου.

Με αφορμή το θέμα αυτό μιλήσαμε με τον δήμαρχο Μεγαρέων Γρηγόρη Σταμούλη ο οποίος μας δηλώνει με σιγουριά προσπαθώντας να εφησυχάσει τους δημότες «ότι το καλώδιο δεν αποφέρει καμία βλάβη στον άνθρωπο».

Ο πρώτος πολίτης του δήμου εξηγεί τους λόγους για τους οποίους έγινε η προσφυγή στο ΣτΕ, προαναγγέλλοντας πολλά αναπτυξιακά έργα μέσω των χρημάτων που θα εισρεύσουν στο δήμο από το εν λόγω έργο.

---

Ερωτ: Κύριε δήμαρχε, το τελευταίο διάστημα βλέπουμε πως εντείνονται οι διαμαρτυρίες για το έργο του καλωδίου υπερυψηλής τάσης. Διαφαίνεται επίσης αλλαγή πλεύσης από τη δημοτική αρχή. Πείτε μας την άποψη σας για όλα όσα ακούγονται, γράφονται και διαφαίνονται.

Κύριε Υψηλάντη, πρέπει επιτέλους να αφήσουμε τις αγκυλώσεις και την στείρα άρνηση η οποία δεν οδηγεί πουθενά και να κοιτάξουμε τα συμφέροντα του τόπου και των δημοτών. Γιατί πιστεύω ότι επιβάλλεται να εκμεταλλευθούμε αυτή την ευκαιρία για ανάπτυξη της περιοχής. 

Πέρα από κάθε βεβαιότητα είναι σίγουρο ότι το καλώδιο δεν αποφέρει καμία βλάβη στον άνθρωπο. Το λέω με τόσο μεγάλη σιγουριά, διότι όλο αυτό το διάστημα το έχουμε διερευνήσει. Θυμίζω πως πήραμε την πρωτοβουλία και φέραμε τρεις καθηγητές του Πολυτεχνείου ηλεκτρολόγους – μηχανολόγους οι οποίοι τεκμηρίωσαν επιστημονικά πως το καλώδιο δεν βλάπτει. Και εδώ είναι ευκαιρία να τονίσω ότι εμείς ως διοίκηση είχαμε προσκαλέσει σε ειδική ημερίδα για το θέμα αυτό δύο καθηγητές, όμως με παρέμβαση του κ. Ανδρέα Γεωργακή (ο οποίος διαμαρτύρεται τώρα και υποστηρίζει ότι το καλώδιο θα κάνει ζημιά), συμμετείχε και τρίτος καθηγητής ο οποίος ήταν επιλογή του! Και οι τρεις λοιπόν καθηγητές μας διαβεβαίωσαν ότι το καλώδιο δεν βλάπτει.

Και επειδή κάποιοι είπαν ότι φέραμε τους καθηγητές που είναι υπέρ του καλωδίου, θυμάστε πως δύο χρόνια τώρα προκαλώ αυτούς που έχουν διαφορετική άποψη να φέρουν τους επιστήμονες που είναι κατά του καλωδίου για να μας πουν πού αυτό βλάπτει. Μπορούν να πείσουν και εμάς! Όμως δυστυχώς μέχρι τώρα δεν έχει εμφανιστεί κανένας. Δεν έχουν φέρει κανέναν. Αυτό δείχνει ότι δεν υπάρχουν επιστήμονες (Ηλεκτρολόγοι – Μηχανολόγοι), που να λένε ότι το καλώδιο βλάπτει. Άρα λοιπόν με το δεδομένο πως το καλώδιο δεν βλάπτει την υγεία, την στιγμή μάλιστα που θα είναι δύο μέτρα κάτω από τη γη και τσιμενταρισμένο (που δεν το τσιμεντάρουν επειδή όπως λένε κάποιοι είναι επιβλαβές, αλλά το τσιμεντάρουν για να το προστατεύσουν από δολιοφθορές), γιατί να μπούμε σε αυτή την στείρα άρνηση και να μην εκμεταλλευθούμε την ιστορική στιγμή όπου για πρώτη φορά ο δήμος μας θα πάρει αντισταθμιστικά.

Δηλαδή για ένα έργο που δεν αποφέρει καμία απολύτως βλάβη, θα δοθούν αρκετά χρήματα για να γίνουν αναπτυξιακά έργα. Σε αντίθεση με το παρελθόν όπου βιώσαμε καταστάσεις με έργα που έγιναν και είχαν επιπτώσεις τόσο στο περιβάλλον όσο και στις περιουσίες δίχως ο δήμος να πάρει τίποτα. Τώρα που βρισκόμαστε μπροστά σε μία περίπτωση που δεν βλάπτει κανέναν, γιατί να μην αρπάξουμε την ευκαιρία για ανάπτυξη της περιοχής μας; Γιατί να αφήνουμε την περιοχή υποβαθμισμένη; 

Ερωτ: Υπήρξε όμως ο δημοτικός σύμβουλος κ. Παν. Παρασκευάς ο οποίος εξέφρασε κάποιους ενδοιασμούς αλλά και την ανησυχία του για τον τρόπο με τον οποίο γίνεται το έργο, στέλνοντας τις παρατηρήσεις του προς την Περιφέρεια. Τι έχετε να μας πείτε για όλα αυτά που είδαν το φως της δημοσιότητας;

Ο κ. Παρασκευάς αν διαβάσατε προσεκτικά αυτά που λέει, δεν λέει πουθενά ότι το καλώδιο βλάπτει στην υγεία. Υποστηρίζει ότι αυτό το έργο δεν ωφελεί τη Νέα Πέραμο. Ξεκαθαρίζω πως το έργο δεν γίνεται για να ωφελήσει τα Μέγαρα και τη Νέα Πέραμο, αλλά για να μεταφερθεί το ηλεκτρικό ρεύμα από τη Κρήτη στην Αττική. Και να πούμε και κάτι άλλο; Αυτό το καλώδιο πέραν του ότι διασχίζει όλη την Ευρώπη, πέρασε από τη Κρήτη, πέρασε σε δύο σημεία από τη Πελοπόννησο, ενώ εδώ στην Αττική η Περιφέρεια έχει πει «ναι», ενώ «ναι» έχουν πει ο δήμος Μάνδρας, ο δήμος Ελευσίνας αλλά και ο δήμος Ασπροπύργου που έχει και τον σταθμό μετατροπής, και αυτό μπορεί να είναι επιλήψιμο. Όμως όλοι αυτοί οι δήμοι έχουν πει «ναι» διότι γνωρίζουν ότι το καλώδιο δεν βλάπτει στην υγεία.

Θα ήμουν ο πρώτος που δεν θα έλεγα με τίποτα να περάσει αυτό το καλώδιο εάν υπήρχε έστω και παραμικρή βλάβη για τους πολίτες. Η μόνη όχληση από αυτό το έργο είναι κατά τη διάρκεια της κατασκευής του, όπου σκάβουν για να περάσουν το καλώδιο. Μετά δεν θα υπάρχει ούτε καν οπτική όχληση, αφού το καλώδιο είναι υπόγειο. Το έργο θα τελειώσει γρήγορα αφού θα ανοιχτεί το χαντάκι για να τοποθετηθεί και έπειτα θα γίνει αποκατάσταση οδοστρώματος. Θυμίζω μάλιστα ότι το καλώδιο δεν μπαίνει σε καμία περιουσία αφού θα πηγαίνει δρόμο-δρόμο και δεν δημιουργεί καμία δουλεία ούτε και δέσμευση σε περιουσίες. Με απλά λόγια, δεν δημιουργεί πρόβλημα σε κανέναν πολίτη.

Ερωτ: Όταν μιλάτε για την δυνατότητα αναπτυξιακών έργων, σε ποια έργα αναφέρεστε;

Καταρχήν διευκρινίζω πως αναπτυξιακά έργα θα γίνουν και στα Μέγαρα αλλά και στη Νέα Πέραμο. Πρώτος στόχος είναι η πολεοδόμηση της Βαρέας που αποτελεί το «τρένο» της ανάπτυξης. Έπειτα θα επιδιώξουμε να αγοράσουμε το χώρο στη περιοχή «Κατσούλη Μαντράκι», έναν χώρο αρκετά σημαντικό για το δήμο. Θα φτιάξουμε ένα πολιτιστικό κέντρο στη Νέα Πέραμο, θα φτιάξουμε και ένα κολυμβητήριο. Όλα αυτά τα αναπτυξιακά έργα θα χρηματοδοτηθούν από το έργο του καλωδίου. Και αυτά τα χρήματα δίνονται στο πλαίσιο της εταιρικής ευθύνης των εταιρειών. Δεν δίνονται ως αντιστάθμισμα σχετικό με το ότι το έργο βλάπτει την υγεία. Δεν θα βάζαμε ποτέ στη ζυγαριά την υγεία με οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι η ανάπτυξη έρχεται χωρίς κίνδυνο και υποβάθμιση!

Αλλά επαναλαμβάνω ότι λειτουργούμε με βάση τα επιστημονικά δεδομένα που βεβαιώνουν ότι το καλώδιο δεν βλάπτει την υγεία. Διότι δεν υπάρχουν επιστημονικά συγγράμματα που να αναγράφεται ότι το καλώδιο συνεχούς ρεύματος βλάπτει, αφού η ακτινοβολία του είναι μικρότερη από ένα πιστολάκι που χρησιμοποιούμε στο σπίτι. Θα έλεγα ότι περισσότερο βλάπτουν τα καλώδια υψηλής τάσης που περνούν από τα μπαλκόνια μας, περισσότερο βλάπτουν τα κινητά μας. Είναι όμως επιστημονικά τεκμηριωμένο πως τα καλώδια συνεχούς ρεύματος έχουν μικρότερη ακτινοβολία και από τη πιο μικρή συσκευή. Όταν μάλιστα είναι και υπόγεια (δύο μέτρα κάτω από τη γη) δεν υπάρχει καμία ακτινοβολία.

Ερωτ: Οπότε η προσφυγή στο ΣτΕ ήταν χαμένος κόπος και χαμένα χρήματα για το δήμο;

Δεν θα έλεγα ότι ήταν χαμένος κόπος. Όλα έγιναν στο πλαίσιο μιας αριστοτεχνικής τακτικής για να μπορέσουμε να πάρουμε όλα αυτά που προανέφερα, τα οποία θα αναπτύξουν την περιοχή. Ήταν άσκηση πίεσης. Διαφορετικά δεν θα παίρναμε τίποτα. Ήταν μια στρατηγική και συνεργαστήκαμε πολύ καλά σε αυτό το θέμα και με την αντιπολίτευση. Βοήθησε πολύ και ο κ. Πομώνης σε αυτό αλλά και ο συνδυασμός του κ. Μπερδελή. Εφαρμόσαμε μια τακτική η οποία απέφερε πίεση για να πάρουμε αυτά που πρέπει. Υπήρξαν βέβαια και στελέχη της αντιπολίτευσης που είχαν άλλη άποψη και κάποιους ενδοιασμούς, όμως στην πορεία πείστηκαν πως το καλώδιο δεν βλάπτει επειδή επαναλαμβάνω δεν υπάρχει επιστημονική άποψη που να λέει ότι βλάπτει.

Φαίνεται ξεκάθαρα λοιπόν πως η τακτική των πιέσεων απέδωσε και θα λάβουμε από 6,5 έως 7 εκατομμύρια ευρώ για χρηματοδότηση αναπτυξιακών έργων. Πέραν των χρημάτων που θα λάβει ο δήμος με τη διέλευση του καλωδίου θα ωφεληθούν και οι πολίτες ως καταναλωτές ρεύματος. Με αυτή τη διασύνδεση, επειδή θα κλείσουν τα εργοστάσια λιγνίτη στη Κρήτη, η Ελλάδα θα πληρώνει λιγότερο περιβαλλοντικό φόρο. Αυτό θα είναι προς όφελος των καταναλωτών ηλεκτρικού ρεύματος. Μιλάμε για 300-400 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, χρήματα τα οποία δεν θα πληρώνουν πλέον οι πολίτες μέσω των λογαριασμών. Γιατί μέχρι σήμερα το περιβαλλοντικό φόρο που μπαίνει στην Ελλάδα τον πληρώνουμε όλοι μας μέσω των λογαριασμών.Οπότε μετά την ολοκλήρωση του έργου θα υπάρχει και οικονομικό όφελος για τους καταναλωτές. 

Γι’ αυτό όλοι μιλούν για ένα έργο εθνικής σημασίας το οποίο ότι και να γίνει δεν πρόκειται να σταματήσει. Το πολύ πολύ να καθυστερήσει. Κάτι που θα επιβαρύνει αποκλειστικά και μόνο την ανάδοχο εταιρεία. από τη καθυστέρηση κανείς δεν ωφελείται. Απεναντίας εμείς θα ωφεληθούμε όταν επιτρέψουμε να περάσει το καλώδιο, την στιγμή που έχει περάσει από όλους τους δήμους, αφού έχει ξεκινήσει από τη Κρήτη, έχει περάσει όλη τη Πελοπόννησο, ενώ αξίζει να γίνει γνωστό ότι στην Ελευσίνα περνάει μέσα από τη πόλη. Οπότε δεν μπορούμε εμείς να σταθούμε εμπόδιο σε ένα τόσο μεγάλο έργο, το οποίο εφόσον δεν είναι επιβλαβές, μόνο οφέλη θα μας αποφέρει.

Ερωτ: Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο ένα βίντεο από συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου όπου λέτε ότι μαζί με την προσφυγή θα κάνετε και ασφαλιστικά μέτρα όταν ξεκινήσει το έργο. Όλα αυτά που λέγατε τότε γιατί τα λέγατε;

Όλα αυτά που είχα πει τότε ήταν μέσα στην τακτική των πιέσεων προς την εταιρεία για να αναγκαστεί να δώσει αυτά τα χρήματα. Ήταν στα πλαίσια της άσκησης πίεσης!

Ερωτ: Τι απαντάτε στους εκπροσώπους της ΠανΜεγαρικής Ένωσης για όλα αυτά που κατήγγειλαν για εσάς υποστηρίζοντας πως δεν σέβεστε τις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου;

Καταρχάς δεν έχω αναιρέσει καμία απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Το δημοτικό συμβούλιο έλαβε μια απόφαση η οποία έλεγε να κάνουμε προσφυγή στο ΣτΕ. αυτό έγινε και η προσφυγή υπάρχει. Επομένως γιατί διαμαρτύρονται; Εγώ εκτέλεσα την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου προχωρώντας σε προσφυγή, όπως φυσικά εκ του θεσμικού μου ρόλου, όφειλα να πράξω. 

Αλλά εγώ θέλω να μας πει ο φίλος συντονιστής της ΠανΜεγαρικής Ένωσης, ο κ. Γεωργακής, πού βλάπτει το καλώδιο; Και τον ερωτώ δημόσια επαναλαμβάνοντας πως ο καθηγητής που ο ίδιος πρότεινε, είπε δημόσια πως το καλώδιο δεν βλάπτει.

Ερωτ: Εσείς κ. δήμαρχε γνωρίζοντας ότι καλώδιο δεν βλάπτει, ήσασταν εξαρχής ξεκάθαρος ζητώντας αντισταθμιστικά. Οι δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης που αντιδρούσαν τότε πιστεύετε ότι σήμερα έχουν πειστεί;

Πιστεύω ότι η μεγάλη πλειονότητα της αντιπολίτευσης έχει πειστεί. Θεωρώ ότι και οι πιο δύσπιστοι είναι πλέον πεπεισμένοι πως το καλώδιο δεν βλάπτει." 

Η ανωτέρω σχετική δημοσίευση της "ΑΙΧΜΗΣ ΜΕΓΑΡΩΝ" βρίσκεται εδώ: Γρ. Σταμούλης: Η ανάπτυξη έρχεται χωρίς κίνδυνο και υποβάθμιση…

συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Μεγάρων για το καλώδιο υπερυψηλής τάσης

Συνεδρίασε το δημοτικό συμβούλιο Μεγάρων, μετά από πρωτοβουλίες της αντιπολίτευσης, για το θέμα της σχεδιαζόμενης διέλευσης από την περιοχή μας του καλωδίου διασύνδεσης με την Κρήτη.
Κατά τη διάρκεια της πολύωρης συνεδρίασης ασκήθηκε έντονη κριτική προς το δήμαρχο για τις ενέργειες και τη στάση του.

δείτε στο enimerosi-news.gr ένα πλήρες και εκτενές ρεπορτάζ για τη συνεδρίαση, όπως και: εδώ σχετική ανακοίνωση του Συλλόγου της Αίας Τριάδας,εδώ την ανακοίνωση της Ανεξάρτητης Κίνησης Νέας Περάμου

Το ΔΣ πήρε τελικά απόφαση, με τη σύμφωνη γνώμη και της συμπολίτευσης, να συναντηθεί με την ΑΔΜΗΕ και να ζητήσει την αλλαγή όδευσης πέρα από τα όρια του Δήμου και σε κάθε περίπτωση μακριά από κατοικημένες περιοχές.

Δυστυχώς δυσανάλογα πολύ συζήτηση έγινε για το θέμα της επικινδυνότητας του καλωδίου όσον αφορά την ανθρώπινη υγεία. Ερωτήματα που δεν μπορούν φυσικά να απαντηθούν με απόλυτη βεβαιότητα αφού οι μετρήσεις και τα συμπεράσματα θα μπορούν να εξαχθούν μετά τη λειτουργία αυτού του τερατωδών διαστάσεων καλωδίου.
Το βέβαιο όμως είναι ότι η διέλευση του τεράστιου αυτού αγωγού υπερυψηλής τάσης θα είναι μια βαριά βιομηχανική δραστηριότητα και γνωρίζουμε πια όλοι ότι η Μεγαρίδα είναι υπερ - πλήρης σε τέτοιου είδους επιβαρύνσεις. 

Έχουμε ως περιοχή δεχθεί δυσανάλογα μεγάλο μέρος τέτοιων παρεμβάσεων σε σύγκριση με άλλες περιοχές της Αττικής και ιδιαίτερα της ανατολικής ακτής. Μόνο και μόνο γι αυτό το λόγο θα έπρεπε να απορριφθεί με σταθερότητα και σαφήνεια το καλώδιο από τα Μέγαρα!

Αλήθεια πιστεύει κανείς ότι θα δεχόταν κανείς την προσαιγιάλωση του καλωδίου στη ... Βάρκιζα ή τη Βουλιαγμένη; Η αρνητική απάντηση είναι προφανής. Σ αυτές τις περιοχές γίνονται παρεμβάσεις για να διατηρήσουν και να αυξήσουν τις "γαλάζιες σημαίες" στις παραλίες τους, όχι για να φιλοξενήσουν οχλούσες βιομηχανικές δραστηριότητες. Σε κάθε περίπτωση όσοι θεωρούν το καλώδιο κάτι αβλαβές θα μπορούσαν να το πάρουν στα δικά τους σπίτια και τη δική τους περιοχή. Τόσο απλά.

Επιτέλους...ζητάμε πια θετικές (και μόνο) παρεμβάσεις στη Δυτική Αττική και τα Μέγαρα. Για τη βελτίωση και την ανάδειξη του περιβάλλοντος και το καλό των κατοίκων.

«Navagiogate»: Το Σκάνδαλο του "Ναυαγίου" στη Ζάκυνθο!

Η παραλία «Ναυάγιο» στη Ζάκυνθο. Σήμα κατατεθέν ενός νησιού και μαζί μιας ολόκληρης χώρας.

Παραθέτουμε κατωτέρω αποσπάσματα των σχετικών άρθρων της ιστοσελίδας NAVAGIOGATE.COM, η οποία δημιουργήθηκε ακριβώς για την ανάδειξη του θέματος:

Κραυγή Διαμαρτυρίας για το ΚΕΘΕΑ

 

 Λίγα λόγια για το ΚΕΘΕΑ: 

Το ΚΕΘΕΑ είναι το μεγαλύτερο δίκτυο υπηρεσιών απεξάρτησης και κοινωνικής επανένταξης στη χώρα μας. Βρίσκεται δίπλα στους χρήστες ναρκωτικών και τις οικογένειές τους από την ίδρυση της ΙΘΑΚΗΣ, της πρώτης ελληνικής Θεραπευτικής Κοινότητας, το 1983. Όλες οι υπηρεσίες του παρέχονται δωρεάν και χωρίς λίστες αναμονής: στο δρόμο, σε σωφρονιστικά καταστήματα, σε άμεσα προσβάσιμες μονάδες σε όλη την Ελλάδα. 

To KEΘΕΑ απευθύνεται επίσης σε όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα με άλλες μορφές εξάρτησης, όπως το αλκοόλ, ο τζόγος και το διαδίκτυο.

Τα προγράμματα του ΚΕΘΕΑ αντιμετωπίζουν ολοκληρωμένα την εξάρτηση και τα προβλήματα που τη συνοδεύουν, παρέχοντας συμβουλευτική και θεραπεία απεξάρτησης, υποστήριξη της οικογένειας, φροντίδα για θέματα υγείας και νομικές εκκρεμότητες, εκπαίδευση και κατάρτιση, επανένταξη στην κοινωνία και την εργασία. 

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας δεν χορηγούνται υποκατάστατα ή φάρμακα. Στόχος είναι η πλήρης και σταθερή αποχή από τις ουσίες και η ισότιμη επανένταξη του ατόμου στην κοινωνία.

Σκοπός της λειτουργίας του ΚΕΘΕΑ  είναι επίσης ο σχεδιασμός και η εφαρμογή προγραμμάτων πρόληψης και αγωγής υγείας σε εκπαιδευτικές κοινότητες όλων των βαθμίδων, ομάδες με συμπεριφορά υψηλού κινδύνου και τις τοπικές κοινωνίες. 

Το ΚΕΘΕΑ είναι, επίσης, ένας από τους κύριους ελληνικούς φορείς έρευνας και εκπαίδευσης στον τομέα των εξαρτήσεων, με προγράμματα και δραστηριότητες που αποσκοπούν στην καλύτερη κατανόηση του φαινομένου, στην προώθηση της επιστημονικής γνώσης και στη διαρκή βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχονται στα εξαρτημένα άτομα και τις οικογένειές τους.

    ΓΡΑΜΜΕΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ:

    1145 (ναρκωτικά, αλκοόλ, διαδίκτυο) 

    1114 (τυχερά παιχνίδια)

Να "αλλάξουμε το κλίμα" για την κλιματική αλλαγή

του Παύλου Γεωργιάδη (εθνοβιολόγου)

Μόλις 100 εταιρείες ευθύνονται για το 71% όλων των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στον κόσμο. Για σκεφτείτε το: τόσο λίγοι δημιουργούν τόσο μεγάλη ζημιά. Και ενώ συνεχίζουν να καταστρέφουν τον πλανήτη, σε πολλές περιπτώσεις επωφελούνται από φορολογικές ελαφρύνσεις ή άλλες επιδοτήσεις που τους παρέχονται από τις κυβερνήσεις. Και όσο συμβαίνει αυτό, ο απλός πολίτης -εσύ κι εγώ- προσπαθεί να διορθώσει το πρόβλημα αγοράζοντας βιολογικά προϊόντα, χρησιμοποιώντας σακούλες πολλαπλών χρήσεων ή πηγαίνοντας στη δουλειά με το ποδήλατο.

Το ζήτημα του κλίματος προσκρούει στα θεμέλια του κόσμου τον οποίο οικοδομήσαμε ως κοινωνία. Είμαστε πλήρως ενσωματωμένοι σε μια παγκόσμια οικονομία που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα ορυκτά καύσιμα. Με την υπάρχουσα δομή, οι πολιτικοί δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα, γι αυτό και ρίχνουν το μπαλάκι στους πολίτες, ζητώντας τους να μην πετούν με το αεροπλάνο, να σταματήσουν να καταναλώνουν κρέας και να μην χρησιμοποιούν το πετρελαιοκίνητο αυτοκίνητό τους. Καθημερινά, πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο δέχονται τέτοιες συμβουλές «καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής» από πολιτικούς, δημοσιογράφους, εταιρίες, influencers και περιβαλλοντολόγους.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν να το κάνουν από μόνοι τους.

Αυτό καθιστά το ζήτημα του κλίματος μοναδικό. Για σκεφτείτε: πότε ήταν η τελευταία φορά που σας ζητήθηκε να λύσετε προσωπικά το ασφαλιστικό ή την κρίση της υγειονομικής περίθαλψης της χώρας; Ποτέ. Παρόλα αυτά, η αλλαγή του κλίματος -η μεγαλύτερη πρόκληση της εποχής μας, ένα πρόβλημα που απαιτεί διαρθρωτικές αλλαγές σε μια άνευ προηγουμένου κλίμακα- έχει γίνει κατά κάποιο τρόπο ευθύνη δική σας και δική μου.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Στην πραγματικότητα, οι πολιτικοί δεν μπορούν να αγγίξουν καν τις λύσεις που αποδεικνύονται ως οι πιο αποτελεσματικές. Υπάρχουν υπερβολικά πολλές συγκρούσεις συμφερόντων. Την ίδια στιγμή, πολιτικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, σπάνια γίνονται αποδεκτές από τους ψηφοφόρους. Αν επιβληθούν νέοι κανονισμοί ή φόροι, ενδέχεται να υποφέρει η βιομηχανία της χώρας. Οι θέσεις εργασίας ενδέχεται να απειληθούν και οι τιμές των προϊόντων μπορεί να αυξηθούν. Άρα το κόστος θα μετακυλιστεί στους καταναλωτές.

Μία τέτοια πολιτική πρωτοβουλία (βλ. φόρος στα καύσιμα) δεν ήταν και η αφορμή για την έκρηξη της εξέγερσης των κίτρινων γιλέκων στη Γαλλία; Σίγουρα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι των κοινωνικών ανισοτήτων. Αν υπάρχει, όμως, ένα μάθημα που έλαβε ο πρόεδρος Μακρόν είναι πως αυτή τη στιγμή, η κλιματική αλλαγή δεν αντιμετωπίζεται με φόρους που επιβαρύνουν τους πολίτες. Ιδίως τη στιγμή που οι πιο ρυπογόνες εταιρείες ορυκτών καυσίμων εξακολουθούν να απολαμβάνουν σκανδαλώδεις φορολογικές ελαφρύνσεις και επιδοτήσεις, έχοντας πλήρη πρόσβαση στα γραφεία υπουργών και δημάρχων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτή η κατάσταση μας οδηγεί στην εξής παγίδα: οι πολιτικοί περιμένουν την υποστήριξη των πολιτών, ενώ οι πολίτες περιμένουν πρωτοβουλίες από τους πολιτικούς. Και κάπως έτσι οι μήνες και τα χρόνια κυλούν, η πολιτική αδράνεια συνεχίζεται, και το θερμόμετρο εξακολουθεί να καταγράφει θερμοκρασίες ρεκόρ με κάθε χρόνο που περνάει. Εν τέλει, το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής εντυπώνεται στην συνείδηση της πλειοψηφίας ως κάτι που μπορεί να αντιμετωπιστεί αργότερα, από τους επόμενους. Εάν οι πολίτες δεν έχουν σωστή νοσοκομειακή περίθαλψη, το πρόβλημα υπάρχει εδώ και τώρα. Το κλίμα είναι ένα ζήτημα που εξελίσσεται σε εντελώς διαφορετική χρονική κλίμακα, και είναι κάτι που πρέπει να επιλύσουν οι επόμενες γενιές. Όσο ηθικός μπορεί να είναι ένας τέτοιος συλλογισμός.

Είναι ανάγκη, λοιπόν, να αλλάξουμε το κλίμα στη γενικότερη συζήτηση για την κλιματική αλλαγή. Να σταθούμε με περισσότερη προσοχή στον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται οι άνθρωποι για το ζήτημα, ώστε να βρούμε ένα νέο αφήγημα γύρω από αυτό. Ποιο είναι, όμως, αυτό το κατάλληλο αφήγημα;

Τα σενάρια ολοκληρωτικής καταστροφής δε λειτουργούν ενδυναμωτικά. Την ίδια στιγμή, όροι όπως «ελπίδα», «ανάπτυξη», «καινοτομία», τείνουν -δυστυχώς- να χάσουν το νόημά τους, ένεκα της κακής χρήσης τους από τους πολιτικούς ως εργαλείο δημοσίων σχέσεων και (ανεκπλήρωτων) υποσχέσεων. Αυτό που μένει, εν τέλει, είναι η διαιώνιση του φαύλου κύκλου της ματαίωσης στην κοινωνία, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή στην αντιδραστικότητα, το λαϊκισμό και τον φασισμό να παρεισφρήσουν στο δημόσιο διάλογο αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη από τα θέματα που χρήζουν ουσιαστικής προσοχής.

Πρέπει, λοιπόν, να αρχίσουμε να εξετάζουμε το θέμα αυτό όχι σε τεχνικό, αλλά σε υπαρξιακό επίπεδο. Εδώ δεν εξετάζουμε τη σωτηρία του πλανήτη, αυτός υπήρχε και θα υπάρχει μετά από εμάς. Εδώ μιλάμε για την επιβίωση της ανθρωπότητας. Αντί, λοιπόν, να εστιάζουμε αποκλειστικά σε μακροσκοπικούς δείκτες όπως οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και η αύξηση του πληθυσμού, πρέπει να επανεξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο κόσμος και τη θέση μας σε αυτό ως πολίτες, ως κοινότητες, ως έθνος, ως είδος.

Οι άνθρωποι πρέπει να θελήσουν να ζήσουν σε έναν κόσμο φιλικό προς το κλίμα, διότι θα το βλέπουν ως κάτι καλύτερο, όχι επειδή φοβούνται ή έχουν την εντολή να το κάνουν. Το ζήτημα είναι περίπλοκο, καθώς οι γηράσκοντες πολιτικοί μας είναι σε μεγάλο βαθμό ανίκανοι να εμπνεύσουν αυτές τις νέες αφηγήσεις σχετικά με ένα τόσο πολύπλοκο θέμα. Αυτό εξηγεί πολλά ως προς την έλλειψη ανάληψης κυβερνητικής ευθύνης και φιλόδοξης δράσης σε όλα τα επίπεδα: από την αυτοδιοίκηση και τις εθνικές κυβερνήσεις, ως την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Οι συνθήκες απαιτούν να παραμείνουμε αισιόδοξοι. Δεν έχουμε, όμως, χρόνο να περιμένουμε από τους πολιτικούς να λύσουν το πρόβλημα, γιατί αυτό θα τους πάρει πολύ χρόνο. Και δεν μπορούμε να εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε το ζήτημα αποκλειστικά ως θέμα ατομικών επιλογών. Είναι χρήσιμες οι ατομικές επιλογές, όμως δεν είναι αρκετές. Πρέπει να συνεργαστούμε, σε μεγαλύτερες και μικρότερες ομάδες, και να αρχίσουμε να λέμε μια διαφορετική ιστορία.

Εν τω μεταξύ, πρέπει να συνεχίσουμε να οικοδομούμε όσο το δυνατόν περισσότερη στήριξη για το ζήτημα του κλίματος. Αυτή είναι μάλλον η καλύτερη επιλογή που έχουμε, μιας και οι πολιτικοί είναι ακραίοι οπορτουνιστές. Εάν η κοινή γνώμη αλλάξει, οι πολιτικοί θα αλλάξουν επίσης.

Να αλλάξουμε το κλίμα για την κλιματική αλλαγή
Πηγή: www.thepressproject.gr

 

Το ThePressProject είναι το μοναδικό μέσο ανεξάρτητης, ερευνητικής και αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας που στηρίζεται αποκλειστικά στις μικρο-δωρεές των επισκεπτών του. Πιστεύουμε ότι η πληροφορία πρέπει να είναι διαθέσιμη σε όλους και για αυτό δεν κλειδώνουμε κανένα κομμάτι της ύλης, αλλά για να παραχθεί το πρωτογενές υλικό που θα βρείτε εδώ χρειαζόμαστε την υποστήριξή σου. Αν δεν πληρώσουμε εμείς για την ενημέρωσή μας, θα την πληρώσει κάποιος άλλος (και αν δεν είσαι ο Μαρινάκης μάλλον δεν έχεις τα ίδια συμφέροντα). Μάθε πως

πόσο έτοιμα είναι τα Μέγαρα για να αντιμετωπίσουν ένα ναυάγιο δεξαμενόπλοιου;

Ζούμε αυτές τις μέρες, την πολύ άσχημη εμπειρία από το ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου στον κόλπο της Σαλαμίνας, που προκάλεσε οικολογική και οικονομική καταστροφή στο νησί και τη νότια ακτογραμμή της Αττικής.
Τεράστια καταστροφή από ναυάγιο ενός μικρού, σχετικά σκάφους.
Η κινητοποίηση του μηχανισμού ελέγχου και αποκατάστασης της οικολογικής καταστροφής ήταν αυτή που ήταν, παρότι πρόκειται για το σημαντικότερο παραλιακό μέτωπο της Αττικής.

Ξέρουμε ότι στην ευρύτερη περιοχή της Μεγαρίδας πλέουν παρόμοια σκάφη, αλλά και πολύ μεγαλύτερου μεγέθους. Τί άραγε θα είχε συμβεί αν το ατύχημα είχε γίνει προς τη δικιά μας μεριά; Πόσο έτοιμος και διαθέσιμος είναι ο μηχανισμός; Πιστεύουμε οτι τα ερωτήματα αυτά θα πρέπει να μας απασχολήσουν άμεσα. Το δήμο και όλους μας.

Για να μην αντιμετωπίσουμε παρόμοια εικόνα κάποια στιγμή και στα μέρη μας...

 εικόνα από το http://salamina-press.blogspot.gr/

Ανακοίνωση του Συντονιστικού Φορέα των Συλλόγων για την Προστασία του Βουρκαρίου

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

          Πρόσφατα έλαβε χώρα περιστατικό όπου τρεις κυνηγοί εντοπίστηκαν να κυνηγούν στον υγροβιότοπο του Βουρκαρίου. Στην περιοχή του υγροβιοτόπου τυπικά δεν έχει ακόμα υπάρξει απαγορευτική διάταξη για τέτοια δραστηριότητα. Αυτό όμως δεν αλλάζει σε τίποτα το αυτονόητο γεγονός ότι το κυνήγι σε μια τόσο οικολογικά ευαίσθητη περιοχή είναι μια καταστροφική πρακτική. Καταστροφική όχι μόνο για την περιοχή με την στενή έννοια, αλλά και για όλους τους Μεγαρείς και για τον τόπο μας.

          Να υπενθυμίσουμε ότι:   

          Στο Προεδρικό Διάταγμα για την προστασία του Βουρκαρίου με το οποίο χαρακτηρίζεται η περιοχή του υγροβιοτόπου ως «Περιφερειακό Πάρκο», προβλέπεται ρητά η καθολική απαγόρευση του κυνηγιού (όπως επίσης και της βόσκησης και της κοπής δένδρων) σε όλες ανεξαιρέτως τις ζώνες προστασίας περιμετρικά του υγροβιοτόπου.

          Το γεγονός λοιπόν ότι το εν λόγω Προεδρικό Διάταγμα δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στο Φ.Ε.Κ. -διαδικασία που ως γνωστόν καθυστέρησε λόγω του πρόσφατου ανασχηματισμού, αφού άλλαξαν οι Υπουργοί Περιβάλλοντος και Πολιτισμού και αυτό είχε ως συνέπεια να μην μπορεί το σχετικό ΦΕΚ (το οποίο μάλιστα βρισκόταν ήδη για ημέρες στο Εθνικό Τυπογραφείο έτοιμο προς δημοσίευση) να δημοσιευθεί τότε καθώς είχε ακόμα τις υπογραφές και τα ονόματα των προηγούμενων Υπουργών Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, αλλά να επιστρέψει τελικά στα δύο Υπουργεία για να υπογραφεί πλέον από τους νυν Υπουργούς και μετά να δημοσιευθεί- δεν σημαίνει ότι έως τότε η περιοχή έπαψε ξαφνικά να αποτελεί ένα ευαίσθητο και ευπαθές οικοσύστημα που χρήζει προστασίας.

          Ο υγροβιότοπος του Βουρκαρίου αποτελεί πλέον έναν τόπο όπου επισκέπτονται σχολεία, σύλλογοι, φορείς αλλά και μεμονωμένοι πολίτες όχι μόνο από την περιοχή των Μεγάρων αλλά και από την υπόλοιπη Αττική. Είναι μια περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλους και ο μεγαλύτερος μεταναστευτικός σταθμός πτηνών στη Δυτική Αττική που θα πρέπει να προστατεύεται πρώτα και κύρια από εμάς τους ίδιους τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Μεγαρέων.

          Είναι αλήθεια βέβαια ότι είχαμε για χρόνια να δούμε κυνηγό στην περιοχή του υγροβιοτόπου, επειδή πράγματι υπήρξε μεγάλη ευαισθητοποίηση τόσο από τους περίοικους όσο και από την τοπική κοινωνία αλλά και τα μέλη του Κυνηγετικού Συλλόγου Μεγάρων. Και αξίζει να θυμίσουμε εδώ την υπερπολύτιμη συνεισφορά του εν λόγω συλλόγου στο πότισμα του λόφου του Περάματος Μεγάρων στο Βουρκάρι, με την δωρεά της μεταλλικής δεξαμενής νερού αλλά και την καταλυτική βοήθεια στα περισσότερα ποτίσματα κατά την διάρκεια της πρώτης καλοκαιρινής περιόδου μετά την αναδάσωσή του.

          Αποτρεπτικά επίσης λειτουργούν και οι απαγορευτικές πινακίδες που έχουν τοποθετηθεί περιμετρικά του Βουρκαρίου από τους τοπικούς συλλόγους με την αρωγή του Δασαρχείου Μεγάρων καθώς και η απαγορευτική πινακίδα που έχει τοποθετηθεί στο κέντρο της χερσαίας αλοφυτικής έκτασης από το 3^ο Κ.Σ.Α. (βλέπετε σχετικές συνημμένες φωτογραφίες).  Θυμίζουμε επίσης, ότι το κυνήγι έχει απαγορευτεί στον λόφο του Αγίου Γεωργίου και στο σκεπτικό της απόφασης μνημονεύεται χαρακτηριστικά το γεγονός ότι συνορεύει με το Βουρκάρι, τον υγροβιότοπο των Μεγάρων με την πλούσια ορνιθοπανίδα από σπάνια και προστατευόμενα είδη πτηνών.

          Θεωρούμε ότι ο Κυνηγετικός Σύλλογος και το Δασαρχείο Μεγάρων θα πρέπει να αναλάβουν άμεσα πρωτοβουλία για την απαγόρευση του κυνηγιού στην περιοχή έως ότου υπάρξει και η επίσημη θεσμοθέτηση του ειδικού καθεστώτος νομικής προστασίας του με την δημοσίευση του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος. Ο Συντονιστικός Φορέας των Συλλόγων για την Προστασία του Βουρκαρίου έχει ήδη προβεί σε ανάλογες ενέργειες και προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και αναμένουμε ουσιαστικές εξελίξεις.

          Ο υγροβιότοπος του Βουρκαρίου και γενικότερα το φυσικό περιβάλλον της Μεγαρίδας ανήκει σε όλους μας. Έχουμε λοιπόν χρέος να το παραδώσουμε αλώβητο στα παιδιά μας και στις επόμενες γενιές.