O υγροβιότοπος Βουρκάρι Μεγάρων αναγνωρίστηκε και προστατεύεται με νόμο από τις 31/3/2017

O υγροβιότοπος Βουρκάρι Μεγάρων αναγνωρίστηκε και προστατεύεται με νόμο από τις 31/3/2017 - νίκη για τον τόπο και τους κατοίκους της Μεγαρίδας!

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Τι αλλάζει στους αιγιαλούς!!!!!

 του Γιώργου Λιάλιου (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 Σημαντικές αλλαγές στον τρόπο που η Πολιτεία διαχειρίζεται τους αιγιαλούς και τις παραλίες της χώρας, με στόχο, μεταξύ άλλων, την ενίσχυση της επιχειρηματικής εκμετάλλευσης της ακτογραμμής προωθούνται με το σχετικό σχέδιο νόμου του υπουργείου Οικονομικών. Ανάμεσα στις προτάσεις βρίσκονται η μείωση των περιορισμών που ισχύουν σήμερα στην παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας σε δήμους και ιδιώτες, η νομιμοποίηση αυθαιρέτων που χρησιμοποιούνται για επιχειρηματικούς σκοπούς, αλλά και η διευκόλυνση της κατασκευής έργων που εξυπηρετούν παραθαλάσσιες επιχειρήσεις.

Το σχέδιο νόμου τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση μέχρι τις 8 Μαΐου. Όπως προβλέπεται μεταξύ άλλων:

1. Αφαιρούνται όλοι οι περιορισμοί στην έκταση που μπορεί να παραχωρηθεί σε απλή χρήση (λ.χ. ξαπλώστρες, αναψυκτήρια). Στην ισχύουσα νομοθεσία απαγορεύεται η παραχώρηση έκτασης
μεγαλύτερης των 500 τ.μ., ενώ υπάρχει υποχρέωση δημιουργίας ελεύθερων «ζωνών» 100 μέτρων.

2. Αφαιρούνται όλες οι αναφορές στην υποχρέωση ελεύθερης και απρόσκοπτης πρόσβασης στον αιγιαλό, καθώς και η απαγόρευση της παραχώρησης της αποκλειστικής χρήσης αιγιαλού και παραλίας. Η μόνη αναφορά είναι ότι στις παραχωρήσεις πρέπει «να περιλαμβάνονται όροι χρήσης που να διασφαλίζουν την πρόσβαση του κοινού, ύστερα από αιτιολογημένη στάθμιση των συμφερόντων που εξυπηρετούνται ή βλάπτονται».

3. Διευκολύνεται η δημιουργία μόνιμων κατασκευών από ιδιώτες για επιχειρηματικό σκοπό. Μοναδική προϋπόθεση είναι η παραχώρηση «να κρίνεται απολύτως απαραίτητη για την επίτευξη του [επιχειρηματικού] σκοπού» από τον γενικό γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όλες οι παράκτιες ξενοδοχειακές μονάδες της χώρας μπορούν να επεκτείνουν μόνιμα τις εγκαταστάσεις τους στη ζώνη από την παραλία έως και τη θάλασσα.

4. Επιτρέπεται η επιχωμάτωση (μπάζωμα) θαλάσσιου χώρου για την εξυπηρέτηση επιχειρηματικής δραστηριότητας που έχει ενταχθεί στις στρατηγικές επενδύσεις ή έχει εγκριθεί ΕΣΧΑΔΑ ή ΕΣΧΑΣΕ (ειδικά σχέδια χωρικής ανάπτυξης δημοσίων ή ιδιωτικών ακινήτων).

5. Το σχέδιο νόμου προβλέπει επίσης τη δυνατότητα νομιμοποίησης αυθαίρετων κατασκευών (έναντι οικονομικού ανταλλάγματος) που βρίσκονται στον αιγιαλό και την παραλία, που χρησιμοποιούνται όχι για κατοικία, αλλά για επιχειρηματικούς σκοπούς. Η δυνατότητα αυτή δεν είχε δοθεί έως σήμερα από τους νόμους για τη νομιμοποίηση της αυθαίρετης δόμησης (ν. 4014/11, ν. 4178/13) για τον αιγιαλό, τα δάση και τους αρχαιολογικούς χώρους, ως αντίθετη στη συνταγματική επιταγή.

Η πρόθεση του υπουργείου Οικονομικών να νομιμοποιήσει αυθαίρετα στον αιγιαλό είναι επόμενο να τερματίσει την εκστρατεία του υπουργείου Περιβάλλοντος (Επιθεωρητές Περιβάλλοντος και Ειδική Υπηρεσία Επιθεώρησης και Κατεδάφισης Αυθαιρέτων - ΕΥΕΚΑ) για κατεδάφιση αυθαιρέτων με πόρους του Πράσινου Ταμείου. Η προσπάθεια έχει ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια και παρουσιάζει ιδιαίτερη κινητικότητα τους τελευταίους μήνες. Χαρακτηριστικά, πρόσφατα πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ημερίδα με τη συμμετοχή των εμπλεκομένων (εκπροσώπων των υπηρεσιών τεχνικού ελέγχου και των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων) με θέμα την οργάνωση και επίσπευση της διαδικασίας κατεδαφίσεων και τη χρηματοδότησή τους από το Πράσινο Ταμείο. Σε συνέχεια αυτής, ο γενικός επιθεωρητής Περιβάλλοντος Παν. Μέρκος ζήτησε από τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις στις 3 Απριλίου την αποστολή συγκεντρωτικών πινάκων αυθαιρέτων. «Μέχρι σήμερα έχουν αποσταλεί στην ΕΥΕΚΑ περί τα 3.000 πρωτόκολλα κατεδάφισης αυθαιρέτων στον αιγιαλό από όλη την Ελλάδα», λέει στην «Κ» η επικεφαλής νότιου τομέα της υπηρεσίας, Δέσποινα Ποδαρά. «Το Πράσινο Ταμείο θα διαθέσει ένα εκατ. ευρώ για κατεδαφίσεις αυθαιρέτων σε αιγιαλούς και δάση το 2014 και προσπαθούμε να κινητοποιήσουμε τις υπηρεσίες».

http://www.kathimerini.gr/764449/article/epikairothta/ellada/ti-allazei-stoys-aigialoys

Το όνειδος του νομοσχεδίου περί αιγιαλού...

Αποσπάσματα από το σχετικό άρθρο του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου:

"Το αποτρόπαιο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών, που προωθείται για ψήφιση από τον μη εκλεγμένο Υπουργό Οικονομικών Κο Στουρνάρα, μοιάζει σαν ένα σχέδιο οριστικής και αμετάκλητης καταστροφής της χώρας, επινοημένο από κάποιον που έχει πάρει απόφαση να εξαφανίσει από τον χάρτη την Ελλάδα ως φυσική καλλονή και να ματαιώσει οποιαδήποτε πιθανότητα έχει αυτή η χώρα να αναπτύξει τον τουρισμό προς όφελος της.
Το νομοσχέδιο-εξάμβλωμα (που προς τιμή της μέχρι την στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο μόνο η Κα Φωτεινή Πιπιλή έχει δηλώσει ότι θα αρνηθεί να υπογράψει), επιτρέπει με μια απλή άδεια στον οποιονδήποτε να μπαζώσει και να τσιμεντώσει οποιαδήποτε παραλία, νομιμοποιεί τις κάθε λογής αυθαίρετες κατασκευές που ήδη βιάζουν το τοπίο και,  επί της ουσίας, με την άδεια του νομοθέτη, δίνεται το ελεύθερο για περαιτέρω επέκταση του φαινομένου της άναρχης δόμησης, παρέχοντας το δικαίωμα σε ξενοδόχους και ιδιώτες να περιφράσσουν και να ελέγχουν την ελεύθερη πρόσβαση σε παραλίες κατά το δοκούν.
Έτσι, η Ελλάδα χάνει το ασυναγώνιστο εκείνο προτέρημα του να είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη όπου κάποιος, τουρίστας ή ντόπιος, έχει την πολυτέλεια να απολαύσει αυτό το ανεπανάληπτο φαινόμενο φυσικής καλλονής που ονομάζεται Ελληνική παραλία το καλοκαίρι, μια εμπειρία που διεθνώς θεωρείται ως σύμβολο επίγειου παράδεισου.

Εκπροσωπώντας αναίσχυντα ένα διεθνές κύκλωμα καταπατητών και αποικιοκρατών που υποδύονται τους ευαγγελιστές της οικονομικής ανάπτυξης, το σύστημα που πειθήνια εξυπηρετεί ο Κος Στουρνάρας επιδίδεται σε μια απόπειρα νομιμοποίησης ενός ανείπωτα αισχρού εγκλήματος, αυτού που ήδη επιχειρήθηκε και σε άλλες χώρες, όπως η Ισπανία, με τραγικά αποτελέσματα, αφού εκεί πλέον η καταστροφή του φυσικού τοπίου είναι μη αναστρέψιμη, ενώ όλα τα παραθαλάσσια θέρετρα έχουν μετατραπεί σε τσιμεντουπόλεις αποκρουστικής ασχήμιας και χαμηλής ποιότητας ζωής.
Πρόστυχα ξεπουλώντας τον δημόσιο πλούτο στις πολυεθνικές εταιρίες μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων αλλά και στις κατασκευαστικές πολυτελών κατοικιών για πλουτοκράτες και προνομιούχους, ή δίνοντας την δυνατότητα σε κάθε φτωχοδιάβολο να στήσει την χυδαία του εποχιακή αρπαχτή, το παρόν, ιστορικά ανεπανάληπτο όσον αφορά την χυδαιότητα του καθεστώς, υφαρπάζει με δόλο όχι μόνο εκτάσεις που δεν ανήκουν σε κανέναν αλλά και ένα κομμάτι της Ελληνικής ψυχής.

Η Ελλάδα χωρίς τις ειδυλλιακές, ανέγγιχτες παραλίες της χάνει και το τελευταίο ίχνος αυθεντικότητας της και, αντί να διεκδικεί αυτό που της αξίζει, δηλαδή να είναι μια αριστοκρατική οικοδέσποινα για κοινό υψηλών προδιαγραφών, επιλέγει ή μάλλον αναγκάζεται από ένα πραξικοπηματικό καθεστώς να κατέβει στις πιο ξεφτιλισμένες πιάτσες διεθνούς ανταγωνισμού, διεκδικώντας την πελατεία της χαμηλότερης στάθμης ή τον προνομιούχο της πλέον αντικοινωνικής ελίτ που έχει ποτέ γνωρίσει η ανθρωπότητα, αυτήν του 1% του παγκοσμιοποιημένου, κληρονομικού, ολιγαρχικού πλούτου.
Για εκείνους που ζουν με τη φαντασίωση του εκλεπτυσμένου και πλούσιου τουρίστα, έχω να τους αποκαλύψω πως οι αληθινά αριστοκρατικοί άνθρωποι, και δη εκείνοι που έχουν χρήμα (αφού η φινέτσα ουδόλως ταυτόσημη αλλά μόνον συμπτωματική είναι της οικονομικής δύναμης), οι πλούσιοι υψηλού κοινωνικομορφωτικού επιπέδου λοιπόν, δεν έχουν την παραμικρή διάθεση ούτε σε λουσάτες μεζονέτες να μείνουν ούτε σε πολυσύχναστα μπιτς μπαρ να διασκεδάσουν, και αν το κάνουν θα είναι καθ’ οδό προς όσο το δυνατόν πιο απομονωμένα και ερημικά τοπία μπορεί να προσεγγίσει το σκάφος τους...

...Ποτέ δεν μου έχει τύχει να συναντήσω αξιόλογο άνθρωπο, είτε τουρίστα είτε ντόπιο, σε παραλίες μαζικής και εμπορικής διασκέδασης, τις λεγόμενες οργανωμένες, και φυσικά ποτέ μου δεν διανοήθηκα να πάω να χαλαρώσω δίπλα από την πισίνα ή στην ιδιωτική παραλία ενός ξενοδοχείου ή ενός παραλιακού κλαμπ-μπαρ. Φυσικά και τα έχω επισκεφτεί πολλάκις όλα αυτά αλλά ποτέ δεν ήταν η πρώτη μου επιλογή και εννοείται ούτε που μου πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι υποκαθιστούν έστω και καθ’ ελάχιστο την ομορφιά μιας «υπανάπτυκτης» παραλίας. 
Το πρώτο γεγονός -δηλαδή το ότι δεν έχω συναναστραφεί δημιουργικά με ενδιαφέρουσες προσωπικότητες σε παραλίες εμπορικοποιημένες- φυσικά δεν έχει να κάνει με την ποιότητα των εκεί λουόμενων ανθρώπων. Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι και εκεί, όπως και παντού, υπάρχουν κάθε λογής άνθρωποι, πολλοί από αυτούς εξαιρετικά αξιόλογοι. Η δομή όμως της μαζικής διασκέδασης ή χαλάρωσης που επιβάλλεται σε τέτοιου είδους παραλίες  (η αυστηρή χωροταξία της ξαπλώστρας και της ομπρέλας, ο χρόνος παραμονής που κοστολογεί την απόλαυση σαν ταξίμετρο, η πρόσβαση σε φαγητό και ποτό βιομηχανικής ποιότητας, η ψυχαναγκαστική ανοχή στις ομαδικές αθλοπαιδιές και πάσης φύσης καφρίλες των ωρυόμενων παιδοβούβαλων) καθιστά την εκδρομή στην εμπορική παραλία ως ένα είδος κοινωνικής σύμβασης που ουδεμία σχέση έχει με την αυθεντική έννοια της μεταφυσικής μέθεξης με τον ορίζοντα, τον αέρα και τη θάλασσα που συμβολίζει μια αρχετυπική Ελληνική παραλία. Θα έλεγα ότι πρόκειται για δυο διαφορετικές εμπειρίες. Στην εμπορική παραλία πηγαίνεις όπως τρως ένα γρήγορο πιάτο φαγητό σε ένα φαστφουντάδικο, ενώ την ερημική την αναζητάς σαν μια υπαρξιακή ανάγκη που ξεπερνάει τις βασικές, επιβιωσιακές προτεραιότητες.
Όσον αφορά το δεύτερο γεγονός, το ότι δηλαδή δεν θεωρώ ως ιδανικό τόπο απόλαυσης της θάλασσας το είδος εκείνο της εμπορικοποιημένης παραλίας που είναι συνδεδεμένη με κάποιο ξενοδοχείο ή παραθεριστικό συγκρότημα/κέντρο διασκέδασης, το αιτιολογώ επειδή βρίσκω καταπιεστικό και ασυμβίβαστο με την έννοια της ξενοιασιάς τον άκαμπτο καθωσπρεπισμό που επιβάλλεται κανείς να έχει σε έναν δημόσιο χώρο ο οποίος λειτουργεί με το πρωτόκολλο κάποιας επιχειρηματικής δραστηριότητας. Όπως θα πας στο γήπεδο ή στο θέατρο και θα ακολουθήσεις τις διαδικασίες που προβλέπονται για να παρακολουθήσεις το θέαμα, πιστά συμμετέχοντας από το εισιτήριο μέχρι τις ιαχές, έτσι και στην ιδιωτική παραλία ενός ξενοδοχείου θα πρέπει, ψυχολογικά και συμπεριφορικά, αν όχι μέχρι και ενδυματολογικά, να είσαι ταιριαστός με το περιβάλλον...

...Καταληκτικά, αν έχω την τύχη να απολαμβάνω το προνόμιο του ποια παραλία θα επισκεφτώ για τις διακοπές μου, γνωρίζω ότι εμπορικοποιημένες και τίγκα στις ξαπλώστρες παραλίες μπορώ να επισκεφτώ σε όλο τον πλανήτη, ενώ πολυτελή παραθαλάσσια παραθεριστικά κέντρα υπάρχουν επίσης παντού. Παραλίες με την ποιότητα νερού της Ελλάδας δεν υπάρχουν πουθενά στον πλανήτη. Πέρα από την κρυστάλλινη ποιότητα της θάλασσας υπάρχει και η μοναδική, ανεκτίμητη φυσική καλλονή του τοπίου της Ελλάδας που αποτελεί παγκόσμιο κριτήριο ωραιότητας, έχοντας αποτελέσει το εξιδανικευμένο φόντο για όλη την ιστορία της Δυτικοευρωπαϊκής ζωγραφικής και αποτελεί σημειολογικό σύμβολο της ίδιας της ουτοπίας που κατά τον 18ο αιώνα απεικονίζονταν με τοπία της Αρκαδίας. Κανένας δεν μπορεί να έχει το δικαίωμα να αποκαλεί ιδιωτική επιχείρηση και να περιφράσσει τον επίγειο παράδεισο.
Οι παραλίες της Ελλάδας είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένας τουριστικός προορισμός. Είναι κάτι σαν το Grand Canyon, σαν τους κοραλλιογενείς υφάλους, σαν τον Μέλανα Δρυμό. Είναι ένα θαύμα της φύσης και πρέπει να παραμείνει ανέγγιχτο, επειδή είναι ιεροσυλία το να στερήσεις αυτή την εμπειρία και κληρονομιά από τις επόμενες γενιές στον βωμό του κέρδους.

Και μια τελευταία κουβέντα για το κέρδος, αυτό το καρότο που πάντα λιμπίζονται οι εθισμένοι στα μαστίγια. Οι αφελείς εκείνοι που ορέγονται θέσεις εργασίας και επιχειρηματικές ευκαιρίες ας αρχίζουν από τώρα να ξεσκονίζουν τα βιογραφικά τους μιας και είναι σίγουρο ότι θα υπάρχει μεγάλη ζήτηση σε καθαρίστριες και γκαρσόνια με βασικό μισθό, μαύρα εννοείται, ενώ οι πτυχιούχοι μπορούν να ελπίζουν σε μια θέση ρεσεψιονίστ-μικρομεσαίου μάνατζερ στην καλύτερη των περιπτώσεων. Όποιος νομίζει ότι οι πολυεθνικές και οι επενδυτές που θα έρθουν να στήσουν στις Ελληνικές παραλίες τις βιομηχανίες μαζικής διασκέδασης ενδιαφέρονται για οτιδήποτε άλλο εκτός από πρόθυμο και φτηνό εργατικό δυναμικό πλανάται πλάνην οικτρά. Ας επισκεφτεί κανείς μια χώρα σαν την Ταϊλάνδη ή την Κόστα Ρίκα και ας δει εκεί τους ντόπιους τι όμορφα και πειθήνια εκπορνεύονται από τα 12 για τους Αμερικάνους και Ευρωπαίους τουρίστες. Τα κέρδη από τα θέρετρα φυσικά πηγαίνουν στους μετόχους των πολυεθνικών στις οποίες ανήκουν, τι φαντάζεστε, ότι επιστρέφουν στους ντόπιους;"
4/5/2014

Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ:

Λέμε ΟΧΙ στο σχέδιο Νόμου για τον Αιγιαλό!

 
Μπορείς να φανταστείς αυτή την παραλία γεμάτη κτήρια και ξαπλώστρες κι εσένα να μην έχεις ελεύθερη πρόσβαση σε αυτήν; Μάλλον όχι...

Δες εδώ σε δημόσια διαβούλευση τι σκοπεύουν να κάνουν: :
http://www.opengov.gr/minfin/?p=4692

Ενημερώσου από την ομάδα στο facebook εδώ:
https://www.facebook.com/aigialoi

Υπόγραψε εδώ:
http://www.change.org/en-CA/petitions/greek-goverment-stop-forthcomming-legislation-for-the-greek-shorelines?share_id=qykijPJEjB&utm_campaign=autopublish&utm_medium=facebook&utm_source=share_petition

κι εδώ:
https://secure.avaaz.org/en/petition/KINISI_ENERGON_POLITON_KALAMARIAS_OHI_sto_shedio_nomoy_gia_ton_Aigialo/?fbss

Α, και μην ξεχάσεις να το στείλεις σε φίλους σου να το υπογράψουν κι αυτοί!

Οι "Νεφέλες" του Αριστοφάνη από το 3ο Γυμνάσιο Μεγάρων στο Στρατουδάκειο